Toen het Concertgebouworkest Klaus Mäkelä 2022 benoemde als nieuwe chef-dirigent, was dat de weloverwogen keuze voor een groeibriljant. Mäkelä was al heel goed, en hij zou in de vijf jaar tot zijn komst in 2027 nóg beter worden, was het idee. Een idee waarover je soms ook wat wanklanken opving, want gaat het niet te hard, en doet Mäkelä niet te veel? Op het prestigieuze operafestival in Aix-en-Provence voelde je vrijdag ook de spanning van het publiek én de aanwezige directie van het Concertgebouworkest. Klaus Mäkelä dirigeerde als 21-jarige weliswaar al een Zauberflöte in Finland, maar deze avond werd ervaren als zijn échte operadebuut, voor het oog van de wereld. Extra spannend: met Richard Strauss’ langste en ingewikkeldste opera Die Frau ohne Schatten had de keuze niet ambitieuzer gekund. Maar het werd een gigantisch succes, al meteen na de eerste akte met luid bravogeroep gemarkeerd.
Bij het Orchestre de Paris gaat Mäkelä nu zijn zesde en laatste seizoen in als chef-dirigent. Die jaren van samenwerking hoorde je af aan het vuur en de afwerking van de uitvoering, met als bijgedachte: wat heeft dit orkest een prachtige musici, en wat spelen met name concertmeester Sarah Nemtanu en eerste cellist Eric Picard watertandwaardig mooie soli.
