Van schrijver Ellen Ombre ging iets groots uit. Tijdens gesprekken over onderwerpen als het Nederlandse koloniale verleden in Suriname, migratie, identiteit en vooral ontworteling bleef ze altijd bijzonder geïnteresseerd in de andere stemmen. Zij stelde vragen, dacht mee, probeerde zich in te leven in het standpunt van degene met wie ze van gedachten wisselde. Desalniettemin bleef ze zeer trouw aan haar eigen levenservaringen van een vrouw geboren in Paramaribo, op 8 december 1948.
Afgelopen week in de nacht van 13 op 14 juni overleed Ellen Louise Ombre op 77-jarige leeftijd. Tussen 1973 en 2002 was zij getrouwd met socioloog en hoogleraar Abram de Swaan met wie zij een zoon had.
De laatste jaren leidde Ombre een teruggetrokken bestaan, maar iedereen met wie ze omging, was onder de indruk van haar onafhankelijke manier van denken. Genuanceerd, zo kun je haar werk als schrijver ook noemen, vanaf haar debuut, de verhalenbundel Maalstroom (1992).
Twee werelden
Ombre verhuisde op haar twaalfde met haar ouders naar Nederland. Ze werkte als medisch-maatschappelijk medewerkster bij een Amsterdams huisartsenpraktijk tot ze in de jaren negentig de overstap maakte naar de literatuur. Haar grote thema’s in een belangwekkend oeuvre waren migratie en identiteit. Nader bepaald: hoe kun je je eigen identiteit behouden, vinden of hervinden als je afkomstig bent uit een andere cultuur?
