Heeft het kreukelkabinet-Schoof wel ooit bestaan? De verleiding is groot om de negentien regeermaanden van PVV, BBB, VVD en NSC te verdringen. Uniek om z’n politiek gewichtloze marionet-premier, platte populisme, kleurrijke en incompetente ministers en de vele aanvaringen. De opluchting na deze gênante vertoning leidde tot een slecht doordacht regeerakkoord en een ontbrekende parlementaire meerderheid. Wat zich nu uitbetaalt in onzekerheid, improviseren en kortademigheid.
Na iedere ramp is een post mortem welkom. In de eind april verschenen bundel Het experiment-Schoof hanteren vele deskundigen het scalpel. Waarbij de vraag zich opdringt: gaf ‘Schoof’ een blik op de toekomst of was dit incidentele blikschade? En is er sprake van een ‘staatsrechtelijk strafblad’ en kun je dat ook zo noemen?
In één hoofdstuk bogen negen (!) auteurs zich over de ontvangst van rechterlijke uitspraken en wetgevingsadviezen door het kabinet-Schoof. Door haar precisie is die analyse even afgewogen als dodelijk. De vaststelling luidt dat Schoof en de zijnen een ambitieuze herstelagenda voor vertrouwen in politiek en bestuur presenteerden, maar in de praktijk juist op kritisch advies en corrigerende uitspraken reageerden met „negeren, ageren en traineren”.
