Na een kwartiertje ploeteren op het Bike Park Val di Sole wist Van der Poel genoeg. Dit was wederom niet het jaar waarop hij de nog ontbrekende wereldtitel in het mountainbike ging veroveren. "Ik kwam amper renners voorbij", zegt hij na afloop. "Dan wordt het een lange wedstrijd."
Met zijn erelijst is rijden voor een plek in de middenmoot niet interessant. Toch dacht Van der Poel in het laatste uur niet aan afstappen. "Doorrijden had niet heel veel zin", zegt hij met een glimlach. "Maar opgeven ook niet. En het blijft altijd leuk om op een mountainbikeparcours rond te rijden."
Zie daar de belangrijkste reden waarom Van der Poel ruim tien jaar geleden begon met grote mountainbikewedstrijden rijden. En waarom hij dat nu nog steeds doet, ook al is hij inmiddels een van de beste wegwielrenners ter wereld en laat zijn drukke agenda weinig ruimte voor de MTB.
Twee dagen voor de WK-race in het noorden van Italië erkende Van der Poel dat de wereldtitel in het mountainbike misschien wel de grootste uitdaging van zijn carrière is. "Maar dat maakt het juist ook mooi", zegt hij zondag na zijn dertigste plaats. "Deze uitslag verandert niet echt wat in mijn gedachtes over het mountainbiken voor de komende jaren."
