Ik wandel langs een school voor kinderen met specifieke leerbehoeften. Op het schoolplein probeert een meester, gehurkt, contact te krijgen met een uitzinnig ventje. Zijn ogen zien slechts één ding: de skelter die zojuist door een ander ventje is weggekaapt. Hij raakt zo gefrustreerd dat hij zijn meester dreigt te slaan met een slagbalplank. Hij geeft geen krimp, geen stemverheffing, geen paniek. Helden dragen niet altijd een cape. Soms zitten ze incognito, gehurkt, op een schoolplein.Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl