Er heeft ‘een incident’ plaatsgevonden. Wat er precies gebeurd is weten we niet, maar Guadalupe, een vijftienjarige vmbo-scholiere, heeft er in ieder geval een blauw oog aan overgehouden. Het hoofd van de school en een zorgbegeleider willen het met haar hebben over wat er vóór dat incident ‘allemaal in haar gebeurde’. Via een krakkemikkige live-inbelverbinding luistert haar moeder, vanuit het buitenland, mee.
Actrice June Yanez, recent toegetreden tot het ITA-ensemble, vertolkt in „Het incident” in haar eentje al deze – en nog meer – rollen. Of beter gezegd: het personage vertolkt al die rollen, want zij is het die ons, via die impersonaties, een inkijkje geeft in de afgelopen twee maanden van haar leven. Razendsnel schakelt ze van de zijige zorgcoördinator naar het plompe schoolhoofd (die er allebei maar niet in willen slagen Guadalupes naam te onthouden), naar beste vriendin Tish, naar een hele trits aan andere klasgenoten, allemaal even geestig en scherp door Yanez neergezet, in een stroom van anekdotes die toewerken naar het voorval waar de titel naar verwijst. Wat meteen duidelijk is: iets gaat er hier goed mis lopen.
Spil van de voorstelling is dus Guadalupe zelf, vapend, ritmisch deinend op schoenen met enorme plateauzolen, haar bomberjack als een harnas om zich heen. Brüggen plaatst haar op een wit podiumpje van één vierkante meter, dat ze gedurende de voorstelling niet verlaat; veel bewegingsruimte is dit personage niet gegund. Dat is dan ook waar het stuk in de kern over gaat: hoe beperkt de ruimte is voor sommige jongeren – met name jongeren van kleur – om zich te ontplooien in een samenleving waarin andermans verwachtingen, als het erop aankomt, vele malen bepalender blijken te zijn dan wat je kan of doet.
