Ik wandel langs een school voor kinderen met specifieke leerbehoeften. Op het schoolplein probeert een meester, gehurkt, contact te krijgen met een uitzinnig ventje. Zijn ogen zien slechts één ding: de skelter die zojuist door een ander ventje is weggekaapt. Hij raakt zo gefrustreerd dat hij zijn meester dreigt te slaan met een slagbalplank. Hij geeft geen krimp, geen stemverheffing, geen paniek.