Voor wie deed hij de moeite? Omstreeks 1617 maakte de Antwerpse schilder Frans Francken een ruim twee meter hoog tafereel van de Visitatie, het Bijbelverhaal waarin de Maagd Maria haar nicht Elisabeth bezoekt. De twee vrouwen staan centraal, hun echtgenoten achter hen. De scène speelt zich af in de open lucht, met linksvoor een minuscule huisjesslak, en in het landschap op de achtergrond onder meer enkele piepklein weergegeven zwanen en geiten. Deze details zijn zo goed als onzichtbaar voor de beschouwer van het schilderij op de plaats waar het oorspronkelijk voor is gemaakt: vier meter hoog aan de wand in de noordelijke zijbeuk van de Sint-Pauluskerk in Antwerpen.
Het paneel van Francken maakt deel uit van een indrukwekkende reeks van vijftien schilderijen. Samen illustreren ze de mysteriën van de rozenkrans: centrale episoden uit het leven van Maria en Christus. In verband met een restauratie van de kerk zijn de schilderijen tijdelijk van de muur gehaald. De komende maanden vormen ze het middelpunt van een expositie in Het Noordbrabants Museum waar ze, gehangen op ooghoogte, bij uitzondering hun verborgen details prijsgeven.
De vijftien werken, van identiek formaat en ongeveer gelijktijdig gemaakt, zijn geschilderd door twaalf verschillende kunstenaars. Daarmee bieden ze een staalkaart van de veelzijdige Antwerpse barokschilderkunst in het begin van de 17de eeuw. Zo toont de Annunciatie (de engel die de geboorte van Christus aan Maria aankondigt) door Hendrik van Balen forse, nogal stijfjes geschilderde figuren. Ze contrasteren met Peter Paul Rubens’ beweeglijke, goeddeels naakte figuren die de compositie beheersen van de Geseling van Christus. Weer anders van aard is de uitbeelding van het verhaal van Pinksteren door Matthijs Voet, met een kleurige close-up van Maria omringd door breed gebarende apostelen.
