vandaag, 12:00Al 41 jaar lang runnen zussen Soela en Maria samen Broodje Dimitri's in IJsselstein. Ze maken er de gekste dingen mee. "Als Man bijt hond hier zou komen, gaan ze nooit meer weg."Geen kapsalon, hamburger of frikandel speciaal, maar een Grieks broodje en een glaasje melk. Wie na het stappen de deur uit rolde bij Café Bakkers of De Stee (of heel lang geleden Club Onz of het Praethuys), rolde naar binnen bij Broodje Dimitri's voor die specifieke combinatie. "Of een fristi", voegt Soela toe. "Een lekkere roze rakker".Onder IJsselsteiners heeft de snackbar een cultstatus. De traditie van het broodje en het glaasje melk bestaat al jaren. "Het is echt al iets van vroeger", leggen de dames uit. "Ze zagen die melk dan staan en dan dachten ze: oh, lekker, een glaasje melk". Ook nu staat de koeling bij Broodje Dimitri's nog vol met blikjes fristi en pakken halfvolle melk.Gasten bestellen de combi nog regelmatig, zelfs nu de zaak 's nachts dicht is. "Pas was een jongen hier, die heeft inmiddels een sterrenrestaurant in Noordeloos", zegt Soela. "Die nam vroeger altijd een Grieks broodje en een roze rakker. Hij nam het nu weer."'Dankzij corona'Toen in 2020 de coronapandemie uitbrak, verlegden Soela en Maria net als veel andere horecaondernemers hun focus naar bezorgen. Dat betekent dat de grill niet meer uitgaat om 04.00 uur 's nachts, maar rond 21.00 uur 's avonds. Voor de zussen, inmiddels allebei in de vijftig, is dat ook een opluchting. "Dankzij corona, dat zeggen we hier", zegt Maria terwijl ze het draaispit met gyrosvlees aanzet. Soela pakt de yoghurt uit de koeling onder de bar om de knoflooksaus in elkaar roeren. Op de hoek van de bar pruttelt een pot filterkoffie.Allemaal gekkenDe zussen namen de tent samen met hun broer Jorgos in 1985 over van de vorige eigenaar, Dimitri. Hij wilde er vanaf om een ander restaurant te openen. Soela, destijds 16 jaar, werkte er toen al een jaar als bijbaan. Nog altijd vinden ze het leuk werk. "Anders red je het niet", zegt Soela. "Het is een feestje. Ik heb er geen hekel aan om naar m'n werk te gaan." Dat komt vooral door de mensen die er komen. "Allemaal gekken, allerlei soorten en maten", vertelt ze lachend.Een man stapt het huis tegenover de zaak uit, steekt de straat over en schuift aan aan de bar. Zonder dat hij erom hoeft te vragen, schenkt Soela hem een kop koffie in. "Wat heb je een bruine kop, man", zegt Maria. "Stukje gevaren", zegt de man. "Dan gaat het hard, hé."TekenenMet hun voorliefde voor gek publiek, missen de dames de bizarre situaties van het uitgaansleven soms nog wel. "We hadden hier eens iemand binnen om vijf uur 's morgens, die lag te slapen op de bar", schetst Maria. Ze probeerde hem wakker te maken, maar dat lukte niet. "Op een gegeven moment heb ik een stift gepakt en dacht ik, weet je wat, ik ga lekker tekenen."Niet veel later stapte de man met een zonnetje en een druppeltje op zijn gezicht de taxi in. "Het was een boer", zegt Maria. "Dus twee uur later moest 'ie de koeien melken. Die is gelijk naar de stal gelopen en heeft helemaal niet in de spiegel gekeken." Na meerdere keren uitgelachen te zijn, zou hij er zeep en een spons bij hebben gepakt. "Hij heeft zo hard zitten boenen, dat 'ie op de eerste hulp terecht is gekomen.""Daar moet ik dan wel heel erg om lachen", zegt Maria met twinkelende ogen. De man zelf gelukkig ook, maar wel iets later pas.Soela schept de knoflooksaus in kleine bakjes. De zussen bereiden zich voor op een avond doorpoten, zelfs al duurt die niet meer tot vijf uur 's ochtends.Cafetaria De Rooy is meer dan alleen een patatje mayo: 'Echt ons kent ons'(opent in nieuw venster)