vandaag, 09:52'Veel Hollandser ga je het niet krijgen. Een sluis, een ophaalbrug en een groot meer met zeilbootjes. Er is alleen geen molen in het uitzicht.' Wat Don de Jeu niet vertelt is dat zijn eetcafé inmiddels ook tot het vaste plaatje in Roelofarendsveen behoort. De horecazaak van De Jeu bestaat 150 jaar. 'Er zijn hier zoveel mensen geweest, dat het niet meer in één feest te vieren is.'Het jaar 1876 pronkt inmiddels trots op de gevel van Café de Haven. Eind negentiende eeuw was een man op het idee gekomen om jenever vanuit zijn woonkamer te schenken. 150 jaar later is er veel veranderd. Vissersboten hebben plaatsgemaakt voor een buitenterras en binnen is eigenhandig een kelder met biljarttafel gegraven. 'Het café is in 1940 in de familie gekomen', vertelt De Jeu, die sinds 2004 eigenaar is. 'Het is destijds met een lening van de kerk gekocht. De afgelopen generaties is het van vader op dochter opgevolgd.'Iedere maand feestDe Jeu maakt lange dagen. 'Soms wel twaalf tot veertien uur op een dag.' Het woord 'roes' valt, wanneer hij omschrijft wat de impact van het jubileumjaar is; een jaar dat in het teken staat van feesten. 'We zouden wel meer willen organiseren, maar het is al te druk.'Het café, dat in de volksmond Het Haventje wordt genoemd, zag de afgelopen decennia tienduizenden gasten voorbijkomen, waarbij een groot deel als stamgast kan worden beschouwd. Om iedereen het jubileum te laten vieren, is besloten om elke maand een feest voor een andere generatie te geven.'Een deel van onze stamgasten komt uit de jaren tachtig', zegt De Jeu. 'Die komen nog iedere drie maanden bij elkaar, waarbij een deel bij de biljartclub zit. Mijn schoonmoeder staat bij hen nog altijd achter de bar. Zo heeft iedere generatie wel zijn eigen clubjes, die het café op een andere manier beleven.'Maar hoe zorg je ervoor dat alle generaties de weg naar 'hun feestavond' vinden? 'Een deel kent elkaar via Club Don. Destijds werden de beste beats hier gedraaid, zodat je niet naar de stad hoefde. Een andere groep kent elkaar via de blaasband.' Voor een groep dertigers is er juist een discoavond.'Hier heeft papa gezeten'De Jeu omschrijft hoe iedere generatie zijn eigen verhalen heeft meegemaakt. 'Twintig jaar geleden zaten groepen met z'n allen aan de bar. Diezelfde mensen komen nu met hun kind en zeggen: hier heeft papa gezeten. Ze weten waar ze moeten zijn.''Sommige gasten bekijken de veranderingen wel met gemengde gevoelens', vervolgt hij. 'Maar die snappen ook dat je moet vernieuwen om in leven te blijven.'Zo heeft het café inmiddels veel weg van een restaurant. Toen De Jeu het restaurant samen met zijn vrouw overnam van zijn schoonouders was er één soort bier met een broodje bal of een tosti als snackmogelijkheden. 'En een uitsmijter als je het lief vroeg.'Het stel wilde er nieuw leven in blazen en ook evenementen rondom het café erbij betrekken. 'De kermis is grootser geworden en we hebben een verwarmde Nieuwjaarsduik in de sluis. Ondertussen heeft mijn vrouw zich in het koken ontwikkeld en is het eten bij ons steeds belangrijker geworden.'Wat kan er nog?Wat er de komende jaren nog meer in het vat zit, is de vraag. Na de aanleg van een vaste steiger en verbouwing van de bar ga je je afvragen wat er nog kan worden vernieuwd.'We hebben de stijl behouden zoals het hoort.' Wellicht dat een eventuele vierde generatie er weer anders over denkt. 'Maar daar is nu nog geen sprake van.'Stilstaan bij de buurtEerst wordt 'de hectische tijd' nog even voortgezet. 'Het café zelf is niet heel groot, dus het is hartstikke druk. We moeten ook nog kijken wanneer we de buurtborrel organiseren. Want ook met hen willen we stilstaan.'Café sluit na bijna 25 jaar, eigenaar wil na al die jaren niet meer achter de bar staan - Omroep West(opent in nieuw venster)Café na meer dan 100 jaar weer in glorie hersteld: 'Mooier dan we hadden gehoopt' - Omroep West(opent in nieuw venster)