vandaag, 08:09Vraag een Nijmegenaar naar Café de Plak en het gaat al gauw over krakersrellen, kelderfeestjes en kaasgehakt. Het plaatselijk wereldberoemde café viert deze maand zijn vijftigste verjaardag met een festival in Openluchttheater de Goffert.22 jaar geleden kwam Ruben van den Hurk uit Oss “een beetje per ongeluk” in Nijmegen terecht. Elke donderdag zocht hij een plekje aan de bar van Café de Plak. “Een vriendin van me werkte daar. Ik was superblut en kreeg van haar dan een glaasje jus”, vertelt hij in het eetcafé aan de Bloemerstraat.Terwijl Van den Hurk zocht naar een “serieuze baan”, bleef die vriendin op hem inpraten om bij De Plak te solliciteren. Uiteindelijk overtuigde ze hem met de woorden: “Maar we hebben nog een homo nodig!”Het tekent volgens Van den Hurk het café, waar iedereen welkom is. “Dat was ik helemaal niet gewend. Bij andere bedrijven vroeg ik me altijd af wat ik zou zeggen als ze zouden vragen of ik een vriendin had.”EmancipatiebolwerkToen Van den Hurk bij De Plak aan de slag ging, had het café zijn naam als emancipatiebolwerk al lang en breed gevestigd. Het was een plek waar bijvoorbeeld homo’s, studenten en activisten elkaar wisten te vinden. Tekenend voor een andere tijd was dat er zelfs ruimte was voor pedofiele mensen om met elkaar in gesprek te gaan over hun strubbelingen.In 1981 kwam De Plak onbedoeld in de frontlinie te liggen van een andere strijd. Om de hoek van het café vonden de Piersonrellen plaats, die draaiden om de sloop van huizen ten behoeve van een parkeergarage. Tanks rolden door de Nijmeegse straten.De Plak deelde soep uit aan demonstranten en na een confrontatie met de ME bood De Plak onderdak aan de slachtoffers. Ook onderhandelingen met de gemeente vonden plaats in het café.Tegenwoordig is De Plak vooral bekend vanwege zijn kelderfeestjes en kaasgehakt. Maar de emancipatiegedachte is net zo goed nog springlevend. Aan het einde van de dag worden alle restjes eten via de achterdeur weggegeven aan mensen die het nodig hebben. Van den Hurk: “En met kerst nodigen we regenboogvluchtelingen uit heel ’t land uit om hier te komen eten en drinken. Hun reiskosten betalen we dan met de fooi van december.” Niemand de baasDe Plak is altijd een collectief café gebleven: niemand is er de baas, keuzes worden democratisch gemaakt. Medewerkers staan niet alleen in de keuken of achter de bar, maar hebben ook andere taken. Neem Hedwig Hübner, die naast kok ook hoofd personeelszaken is. “Ik miste het werken met mijn hoofd een beetje, dus ik ben de uitdaging aangegaan.”Die ruimte voor het personeel om zich te ontwikkelen in meerdere rollen, maakt De Plak tot de plek die het is, stelt Van den Hurk. “Zelf heb heb ik hier posters leren maken, dj’en, presenteren, evenementen organiseren. Ik ben nu veel meer dan die homo die goed biertjes kan tappen.”