Saxofonist Benjamin Herman Foto Andreas Terlaak
Benjamin Herman‘Je kunt zijn hele leven, zijn hele ontwikkeling in al die decennia, volgen via zijn platen’
„Sonny Rollins is voor mij voor altijd verbonden aan een van mijn eerste saxofoonherinneringen. Van mijn vader – die trouwens ook Sonny heette – kreeg ik de plaat + 4 van drummer Max Roach. Op die plaat speelt Rollins de laagste noot op een sax, een lage bes. Toen ik jong was zette ik twee speakers tegenover elkaar en dan ging ik er met mijn hoofd tussen liggen om te luisteren hoe die speakers trilden door die ene lage noot. Dat geluid… daardoor ben ik verliefd geworden op de saxofoon.”
„Ik heb het er vandaag moeilijk mee. Maar het mooie is dat hij zo lang bij ons is geweest, in tegenstelling tot veel andere genieën uit zijn generatie. Je kunt zijn hele leven, zijn hele ontwikkeling in al die decennia, volgen via zijn platen.”
„Ik heb hem verschillende keren live gezien en bij hem gebeurde er iets wat bij jazzconcerten niet zo vaak gebeurt: dat iedereen met een glimlach naar buiten kwam. Dus niet alleen maar mensen die met een moeilijke blik over hun kin wrijven en zeggen: ‘goh, wat knap allemaal’. Hij wist mensen met zijn muziek op allerlei lagen aan te spreken.”
