Leuk hoor, het concept van deze rubriek, maar aan picknicken moet kookboekschrijver Emma de Thouars niet denken. „Ik ben 37; ik heb gewoon een rug, weet je wel. Volgens mij heb ik al tien jaar niet op een kleed gezeten.” Zelf zou ze eigenlijk nooit iets bereiden om het vervolgens ergens anders op te eten: „Ik hou van het comfort van stoelen en een wc. En iemand uitnodigen in je huis zorgt voor een bepaalde intimiteit.” Dat gebeurt niet zo vaak, vertelt ze. „Ik ben erg op mezelf.”
Als kookboekschrijver gaat De Thouars liever de wereld in. Ze houdt zich vooral bezig met Aziatische keukens en de diversiteit daarvan. Om dat zo goed mogelijk te doen reist ze een paar maanden per jaar die kant op. „Op reis kom ik smaakcombinaties tegen die ik nog niet ken en maak ik kennis met gerechten die ik heel cool vind. Op dat soort momenten kan ik niet wachten tot mensen dat ook kunnen proeven.”
Foto Simon Lenskens
De Thouars mag dan op zichzelf zijn, wie haar woning binnenstapt voelt zich direct thuis. Naast de voordeur staat een mand met slofjes in alle maten – het huis is schoenvrij – en tegen de paasgele woonkamermuur staat een theekar met tientallen soorten thee en nog meer kopjes, in alle soorten en maten. Overal waar je kijkt, zie je kookboeken. Rijen dik in de grote, houten boekenkast bij het raam, flinke stapels op de plank boven de bank. En naast de deurpost een keurig gestapelde, kleurige toren van haar eigen kookboeken.
