vandaag, 21:50Toen de Rotterdamse artiest Be Romy (41) hoorde dat hij onvruchtbaar is, voelde hij de grond onder zijn voeten wegzakken. Inmiddels heeft hij de schaamte overwonnen en vertelt hij erover in een theatershow. “Ik heb moeten leren om over mijn gevoelens te praten.”“Een week voordat ik 26 werd, kwam ik erachter. Ik woonde toen samen met mijn ex-vriendin. We wilden een volgende stap in onze relatie zetten en dat was een kind krijgen. Dus dat zijn we gaan proberen. Maar na een tijdje gebeurde er niks.”Ligt aan de vrouw“Binnen de samenleving heerst heel erg de gedachte: het ligt aan de vrouw, dus dat dachten wij in eerste instantie ook. Dus we maakten een afspraak voor een controle voor haar. Toen kwam de uitslag in het ziekenhuis. De art zei: ‘Het ligt niet aan haar.’ Toen begon ik al een beetje te denken dat ik dan het probleem moest zijn. ‘Ik kan geen kinderen krijgen’, ging door me heen.”Gershwin uit Rotterdam-Zuid trekt totaal nieuw publiek naar het theater: 'Moet ik me netjes aankleden?'(opent in nieuw venster)Dit is hoe Derek Otte strijdt tegen onrecht: 'Ik maak me zorgen over de maatschappij'(opent in nieuw venster)“Maar ik dacht ook: dit kan niet, dit overkomt andere mensen, dit soort dingen zijn een ver-van-mijn-bedshow, iets wat je wel eens op tv ziet of ergens leest. Ik ging er niet vanuit dat dit mij zou gebeuren. Er kwam een nieuwe afspraak, maar nu voor mij. Ik moest zaad afgeven.”Kind is een geschenk“Toen kwam weer dat moment dat we in het ziekenhuis bij de arts zaten. Daar legde hij uit: ‘Het probleem ligt bij meneer.’ Toen zei mijn ex tegen de arts: ‘Ja, maar dat kan helemaal niet, want ik was ooit al zwanger van hem.’ De arts reageerde: ‘Als dat zo is, dan heeft dat nooit van hem kunnen zijn.’”“En toen, toen voelde ik de grond wel echt onder mijn voeten wegzakken. Niet eens om te horen dat ik geen kinderen kon krijgen, maar dat ik al die tijd heb gedacht dat het kind van mij was. Dan moet ik nu, met een arts erbij, horen dat het niet van mij, maar van iemand anders was?”“Ik zat er nog wel, maar hoorde niks meer. Ik ben weggegaan, sowieso zonder mijn ex. Ik ben naar het huis van mijn moeder gegaan. We hebben een hechte band in ons gezin, dus iedereen zat daar te wachten op de uitslag. Toen ik het vertelde moest iedereen huilen: m’n moeder, m’n broertje en m’n zus. De dag erna ben ik mijn spullen gaan halen bij mijn ex. Onze relatie was gelijk klaar.”Naar het theater“De arts vroeg me na de definitieve uitslag, toen ze zag dat ik niet kon stoppen met verdrietig zijn: ‘Wat ga je nu doen?’ Zij wilde dat ik hulp zocht. Toen zei ik: ‘Ik ben een maker, ik maak er wel wat van. Ik wist nog niet in welke vorm, maar als ik over mijn onvruchtbaarheid ga praten, doe ik dat op mijn manier.’ Ik heb een gave om te spreken en wilde over dit onderwerp een geluid maken. Zo is in 2022 mijn eerste voorstelling 35+ ontstaan.”“De eerste show heb ik vanuit een karakter gespeeld. Ik speelde een schoonmaker, omdat ik het te dichtbij vond komen. Ik was nog bang om te zeggen dat het over mij ging. Maar als je me echt zou kennen, dan had je het kunnen horen. Ik had bijvoorbeeld een tekst voor mijn ongeboren kind geschreven.”“Met je zijn, niet omdat ik op je pas zoals de meeste papa’s zeggen zijn ze met hun kleine thuis, met je zijn moet geen straf zijn, nog zou het niet als één moeten voelen, geen quality time maar quantity time, gewoon met z’n tweeën, jij en ik. In mijn fantasie heb ik jou meer dan honderd gezichten gegeven, zou je schattig zijn als hoe ik was, zou je een bos haar hebben als hoe ik had.”Praten over gevoelens“Ik ben Surinaams. Surinamers hebben niet geleerd om over hun gevoelens te praten, dus het heeft best even geduurd voordat ik het aan andere mensen vertelde. Ik ben ook een jongen van de straat en daar praat je ook niet. Ik schaamde me en voelde me niet mans genoeg.”“Ik heb ook lang geen intiem contact gehad. Het is natuurlijk niet dat je per se seks hebt om kinderen te krijgen, maar ik dacht wel effe van: als ik geen kinderen kan krijgen, moet ik dan wel intiem zijn met iemand? Ik bemoeide me niet met vrouwendingen. Heel lang dacht ik: hoe ga ik een vriendin vinden met deze situatie. In de wereld van het theater heb ik geleerd om me kwetsbaar op te stellen en dus vertel ik nu het gewoon. Ook in de show zeg ik het vanuit mijn eigen persoon: ik ben onvruchtbaar.”Fysieke behoefte“Wat door mijn onvruchtbaarheid een rol is gaan spelen, is dat ik wel heel erg de behoefte aan iets fysieks heb voor mezelf. Ik wil iets voor mezelf hebben. Daarom bouw ik samen met mijn stichting Culturele Persoonlijke Ontwikkeling aan een theater (Podium Oost, in Rotterdam-Alexander, red.). Dat is nu mijn ‘kindje’. Hier investeer ik mijn tijd in, hier gaat mijn aandacht naartoe.”“Dit kindje wil ik laten groeien. Het moet iets worden dat over honderd jaar nog steeds bestaat. Ik hoop dat dit een vaste thuishaven wordt voor jonge makers, beginnende makers. Dit ga ik opbouwen tot iets blijvends, iets waardevols. Daar heb ik nu behoefte aan. In het najaar moet het opengaan.”