Vanaf haar 38ste jaar dacht freelance journalist en overgang-specialist Suzanne Rethans (54) dat ze gek werd. Ze sliep niet meer, kon de drukte van haar drie jonge kinderen niet meer verdragen, stond thuis te gillen, maakte ruzie met haar opdrachtgevers en voelde zich niet gesteund door haar partner. Ze herkende zichzelf niet meer terug. En: ze werd smoorverliefd op een andere man. Een vlucht, zoals ze het nu ziet. „Ik trok het niet meer, voelde me een open zenuw. Op een vrijdagmiddag reed ik weg, het avontuur tegemoet.”
In de columns die ze destijds schreef voor tijdschrift JAN was ze open over haar scheiding en haar nieuwe liefde. Met veel haat tot gevolg. En niet alleen van de lezers; ook veel vriendinnen lieten haar in de steek. „Ik werd door iedereen verguisd. Hoe kan een moeder haar gezin verlaten? Maar ik snapte zelf ook niet wat er met me aan de hand was.”Toen ze op haar 51ste in de menopauze kwam, besefte ze: het waren de hormonen. Ze was niet gek geworden, ze zat gewoon in de overgang, de periode voor de menopauze die bij sommige vrouwen wel meer dan tien jaar kan duren. „Je zou misschien denken dat dit besef een opluchting was, maar het maakte me ontzettend verdrietig. Dat mijn hormonen zóveel kapot hebben gemaakt. Niet alleen mijn huwelijk, ook mijn gezin.” Haar ex neemt het haar nog altijd kwalijk. „Hij begrijpt de invloed van hormonen niet.”
