We kwamen aan in het theater. De foyer was bijna leeg, maar een man kwam op ons af en zei: „Hallo, ik ben Peter.” Bijna alsof hij onze jassen zou aannemen.De rode sjaal zou iets hebben verraden, maar eenmaal op onze genummerde stoelen vroeg dezelfde man „kom alstublieft allemaal naar voren, dan wordt het iets intiemer...” Peter Faber speelde de Mattheus Passie net alsof de zaal helemaal vol had gezeten.Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl