Dat was revolutionair in de jaren zeventig van het Nederlandse toneel, voorstellingen op locatie. Niet zomaar een locatie, nee, bijvoorbeeld een psychiatrische inrichting. Het collectief Het Werkteater deed dat met een voorstelling, gevolgd door een film, Toestanden (1972). Acteur Peter Faber neemt de patiënten mee naar buiten, om te barbecueën. Een ongebruikelijke handeling. Het is de tijd van anti-psychiatrie. Onwennig schuifelen de patiënten achter Faber aan; het uitje loopt uit de hand.
Het is een veelbetekenende scène waarin acteur Faber dwars en uitdagend tegen de regels ingaat; in de voorstelling was het al een ijzersterk moment, in de filmversie van Toestanden opnieuw. Donderdag overleed Peter Faber na een kort ziekbed in zijn woonplaats Amsterdam op 82-jarige leeftijd, zo maakten zijn nabestaanden deze vrijdag bekend.
Faber werd geboren in het Duitse Beieren, in het stadje Schwarzenbach an der Saale op 9 oktober 1943. Zijn vader was een Nederlandse arbeider die in Hamburg zijn Duitse moeder leerde kennen. Faber groeide op in Amsterdam-Noord. Op zijn 16de verliet hij het ouderlijk huis want hij wilde naar zee, meevaren met een schip als verstekeling. Faber onderging een strenge opvoeding, zijn moeder wilde haar wilde zoon die graag buitenspeelde in het gareel houden, maar vergeefs.
