vandaag, 16:23Het kabinet bood donderdagduizenden afstandsmoeders zijn excuses aan. In Den Haag sprak staatssecretaris Claudia van Bruggen een zaal toe vol afstandsmoeders, die jarenlang streden voor erkenning van het onrecht dat hen werd aangedaan.Afstandsmoeders zijn vrouwen die vooral tussen 1950 en 1980 na de bevalling onder druk van familie, kerk of instanties als de Kinderbescherming afstand moesten doen van hun kind, vaak omdat ze ongehuwd waren. Trudy Scheel-Gertsen uit Epe behoort tot deze groep: zij moest in 1968, direct na de bevalling, haar baby afstaan.Na jaren vechten krijgt Trudy waar ze op hoopte: excuses van het kabinet(opent in nieuw venster)Excuses voor afstandsmoeders en afgestane kinderen“Van je kind of van je ouders gescheiden worden is onder alle omstandigheden ontzettend pijnlijk. En als dat niet uit vrije keuze gebeurt, is dat nog veel pijnlijker.” Met die woorden begint staatssecretaris Claudia van Bruggen haar excuses aan een zaal vol afstandsmoeders, afgestane kinderen en aanwezige vaders. In het publiek zat ook Trudy. Jarenlang zette ze zich in voor erkenning van het onrecht dat afstandsmoeders werd aangedaan. De excuses betekenen daarom veel voor haar. "Het geeft me een gevoel van voldoening", zegt ze nu. "Voor alles wat ik heb meegemaakt én voor de strijd die ik samen met andere moeders heb gevoerd om erkenning te krijgen."Ze herkent haar eigen verhaal in de woorden van de staatssecretaris. “Ik kon me erin vinden, omdat ik het zelf heb meegemaakt. Ik vond het mooi dat alle betrokkenen werden genoemd: de moeders, de kinderen en ook de vaders.”Trudy’s baby werd afgepakt omdat ze ongehuwd was(opent in nieuw venster)Impact van afstand en misverstandTrudy blikt terug op haar eigen ervaring: "De natuur geeft moedergevoel, het gevoel dat je voor je kinderen wilt zorgen. Een kind weghalen bij de moeder is enorm traumatisch voor zowel moeder als kind. Ik wilde mijn kind houden, maar ze vertelden mij dat dat niet ging gebeuren. Ik wist gelukkig nog het geslacht van mijn kind. Veel moeders wisten dat niet eens.” Met voorbeelden als deze onderstreepte de staatssecretaris hoe ingrijpend de ervaringen van afstandsmoeders waren. "Voor sommigen is de herinnering aan de geboorte van hun baby niet meer dan een geluid."Trudy hoopt dat de excuses ook bijdragen aan meer begrip tussen afstandsmoeders en afgestane kinderen. Volgens haar bestaan daar nog veel misverstanden over. "Als je nooit van afstandsmoeders hebt gehoord en je geen dossier hebt, denk je als kind al snel: ik ben gewoon afgestaan. Deze excuses kunnen ervoor zorgen dat kinderen hun moeder minder verwijten, omdat veel van hen niet weten wat er daadwerkelijk is gebeurd."Hulp en erkenning blijven nodigDe excuses zijn uitgesproken en dat zorgt voor veel voldoening. “Veel getroffenen die ik sprak waren erg tevreden met de excuses en de toespraak. We wachten nu nog op hoe ze de excuses gaan vormgeven.” Volgens Trudy zijn de woorden belangrijk, maar de vervolgstappen belangrijker. "Ik vind het belangrijk dat we gezien blijven. Het gaat om een grote groep moeders die nog altijd hulp nodig heeft. Sommigen zijn nog op zoek naar hun kind, anderen proberen hun dossier te achterhalen en weer anderen hebben psychische hulp nodig. Ook de afgestane kinderen verdienen aandacht. Zij dragen vaak ook de gevolgen van wat er is gebeurd. De vraag is: wat hebben zij nodig om verder te kunnen?"