Niet voor álle Sudeten-Duitsers was het gedwongen vertrek uit Tsjechië na de Tweede Wereldoorlog een verschrikking. Peter Vizenetz, geboren in 1935 in Brno: „In januari 1945 gingen we net als ieder ander jaar skiën in Sankt Anton. We namen extra veel spullen mee. We dachten: over zes maanden heeft Adolf Hitler de geallieerden verslagen en keren we terug.”
Het liep anders, en de familie Vizenetz keerde niet terug. In Tsjechië bezat de familie een chocoladefabriek, in Oostenrijk zette ze haar metier voort met een nieuw bedrijf waar Mozartkugeln werden gefabriceerd. Vizenetz woont nu nabij München, was zakenman, en is dit weekend op bezoek in Brno. Terugblikkend zegt hij: „Als je geld en chocola had in de oorlog kon je alles kopen. Voor ons was het geen oorlog.”
De oorlog is niettemin zeer aanwezig, dit pinksterweekend in Brno. Voor het eerst zijn de Sudeten-Duitsers, de Duitse inwoners van Tsjechië die na 1945 het land uit werden gezet, voor hun jaarlijkse bijeenkomst terug in hun ‘alte Heimat’. Op een plein in het centrum van de stad wordt gedanst, mensen dragen klederdracht, aan lange tafels wordt gedronken en gegeten. Een enkeling heeft de ‘verdrijving’, zoals de Duitsers het noemen, zelf nog meegemaakt, velen van hen waren te jong om het zich te herinneren. Maar hun kinderen, kleinkinderen en soms achterkleinkinderen zijn ook in Brno, en voor iedereen speelt hun herkomst op de een of andere manier een rol.
