"Het lijkt wel herfst", zegt Natuurmonumenten-hydroloog Jaco van Heemskerk. Hij loopt door een bos bij Slot Haamstede, dat op het Zeeuwse eiland Schouwen-Duiveland tegen Burgh-Haamstede aan ligt. Bij elke stap klinkt het geluid van ritselende bladeren. Boven hem kleuren sommige bomen oranje-bruin, klaar om hun blad te laten vallen.
Bomen schieten in de spaarstand om op die manier zo min mogelijk water te verbruiken. "Maar ze moeten het nog wel even volhouden", zegt Van Heemskerk, want serieuze neerslag blijft voorlopig uit. "Ik hou er rekening mee dat ze kunnen doodgaan."
In de gracht rondom het kasteel staat ook geen druppel water meer. Het waterpeil laat zien dat het water minimaal 1 meter is gezakt. Een boot ligt zielig op de bodem. De droogte laat de bodem al voorzichtig scheuren.
Als het even droog is, schiet Van Heemskerk niet direct in de paniekstand. "Er is altijd dynamiek en de natuur kan dat vaak best goed aan. Maar deze droogte duurt te lang." Zeeland is ook nog eens een van de plekken in Nederland waar het neerslagtekort het grootst is.
De hydroloog laat op zijn laptop een grafiek zien van de grondwaterstand in de duinen, waar het slot tegenaan ligt. Het grondwaterpeil daalde al vanaf januari 2025 tot oktober van dat jaar. Daarna steeg het wel wat tot februari dit jaar. Vervolgens is het peil diep weggezakt.
