Λίγο πριν από τις 8:15 το πρωί το βομβαρδιστικό Enola Gay αφήνει πάνω από τη Χιροσίμα μια βόμβα που θα αλλάξει την ιστορία. Το ημερολόγιο γράφει 6 Αυγούστου 1945.Ο κόσμος θυμάται τη λάμψη, το μανιτάρι της έκρηξης και την οδυνηρή είσοδο της ανθρωπότητας στην πυρηνική εποχή.Πολύ λιγότεροι θυμούνται ότι πίσω από εκείνη τη στιγμή κρύβεται το μεγαλύτερο βιομηχανικό και οικονομικό στοίχημα που έχει χρηματοδοτήσει ποτέ μια κυβέρνηση.Το Manhattan Project δεν είναι μόνο επιστήμη. Είναι μια επένδυση άνευ προηγουμένου: περίπου 2 δισεκατομμύρια δολάρια της εποχής — ποσό που αντιστοιχεί σε περισσότερα από 35 δισεκατομμύρια δολάρια σήμερα — δαπανώνται για μια τεχνολογία που κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα λειτουργήσει.Αν αποτύχει, τα χρήματα χάνονται. Αν πετύχει, αλλάζει ο κόσμος.
Το μανιτάρι της πυρηνικής έκρηξης/Wikimedia CommonsΤο μεγαλύτερο στοίχημα δεν γίνεται στα εργαστήριαΗ συλλογική μνήμη έχει ταυτίσει το Manhattan Project με τον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ, τους φυσικούς του Λος Άλαμος και τις εξισώσεις της πυρηνικής φυσικής.Στην πραγματικότητα, το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων δεν καταλήγει ποτέ στα εργαστήρια. Καταλήγει στο τσιμέντο, στο ατσάλι, στα εργοστάσια, στις σιδηροδρομικές γραμμές, την ηλεκτρική ενέργεια και τις εφοδιαστικές αλυσίδες.Δημιουργείται μία βιομηχανική μηχανή που δεν έχει υπάρξει ποτέ ξανά.Πόλεις που δεν υπάρχουν στους χάρτεςΜέσα σε ελάχιστους μήνες, οι Ηνωμένες Πολιτείες χτίζουν από το μηδέν ολόκληρες πόλεις.Το Όουκ Ριτζ στο Τενεσί. Το Χάνφορντ στην πολιτεία της Ουάσιγκτον. Το Λος Άλαμος στο Νέο Μεξικό. Χιλιάδες άνθρωποι μεταφέρονται εκεί χωρίς να γνωρίζουν τι ακριβώς κατασκευάζουν. Οι οικισμοί δεν εμφανίζονται στους περισσότερους χάρτες.Η αλληλογραφία λογοκρίνεται. Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν μόνο ένα μικρό κομμάτι του έργου. Σχεδόν κανείς δεν βλέπει ολόκληρη την εικόνα.Το εργοστάσιο που καταναλώνει την ενέργεια μιας χώραςΤο πιο εντυπωσιακό σύμβολο αυτής της προσπάθειας είναι το K-25 στο Όουκ Ριτζ. Όταν ολοκληρώνεται, αποτελεί το μεγαλύτερο κτίριο στον κόσμο κάτω από μία ενιαία στέγη.Το εργοστάσιο λειτουργεί αδιάκοπα για τον εμπλουτισμό ουρανίου, καταναλώνοντας περίπου το ένα έβδομο της ηλεκτρικής παραγωγής των Ηνωμένων Πολιτειών εκείνης της περιόδου.Δεν κατασκευάζεται απλώς ένα εργοστάσιο, αλλά μια ολόκληρη νέα βιομηχανία.
