Hoeveel kortsluiting moet je in je bovenkamer hebben als je de behoefte voelt auto’s in het water te duwen, huizen te bekladden en de meest ernstige bedreigingen te uiten als je de woorden „samen leven” op een poster achter een raam leest?
Het nieuws uit Engelen bracht me deze week weer eens op het randje van de wanhoop, want als je denkt dat het niet onverdraagzamer kan, wordt het telkens nog een stapje onverdraagzamer. Het maakt me soms radeloos. Hoe kunnen we dit stoppen? Hoe fiks je die kortsluiting?
Ik snap dat u denkt: De Vries, haal er dit keer alsjeblieft niet de sport bij. Altijd sport als oplossing van alles zien is een schattige eigenschap van je – maar bij deze gebeurtenissen ongepast. Je lost dit niet op door met z’n allen kumbaya te gaan zitten zingen op een tribune.
En toch. We zitten precies tussen twee Rondes van Frankrijk in: de Tour de France Hommes is net afgelopen, met die buitenaardse overwinning van Mathieu van der Poel op de Champs-Élysées die íédereen heeft gezien, en zaterdag begint de Tour de France Femmes in Lausanne. En wat blijkt, uit onderzoek van vorig jaar van de universiteit van Zürich en de Milaanse Bocconi-universiteit?
De Tour is een wapen tegen extreemrechts in Frankrijk. Hulde aan degene die bedacht dit te gaan onderzoeken – ik zou er zelf nooit op gekomen zijn een analyse te maken van de politieke gevolgen van de Tour de France.
