De volgende redenering is dezer dagen in Nederland nogal gangbaar.
,,Natuurlijk mag je geen geweld gebruiken, het is jammer dat sommige mensen in hun wanhoop en radeloosheid over de situatie in Nederland daartoe hun toevlucht nemen… MAAR, MAAR… kun je veel anders verwachten in een land waar de Haagse politiek het volledig laat afweten, is het gek dat de mensen dan besluiten het recht in eigen hand te nemen?”
Zet momenteel een Nederlandse tv-talkshow aan – en je hoort dit geluid in allerlei varianten binnen enkele minuten. Meestal komt het uit de mond van een rechtse Bekende Nederlander, bijvoorbeeld Jort Kelder, net terug uit Loosdrecht met zijn klassieke sloep, of een lid van de redactie van De Telegraaf, liefst de alomtegenwoordige Wouter de Winther of de hoofdredacteur zelf, wiens naam mij steeds ontschiet en die ik daarom het Opgewonden Hoofdredacteurtje pleeg te noemen – hij is altijd kwaad, misschien wel omdat hij merkt dat De Winther nog vaker in talkshows zit dan hij. Kunnen ze het Opgewonden Hoofdredacteurtje geen eigen talkshow geven bij Ongehoord Nederland?
Het grappige is dat degene die al het asieltumult in Nederland veroorzaakt heeft, nooit in die talkshows zit. Zijn geest zweeft er superieur boven. Geert Wilders heeft wel iets anders te doen dan ouwehoeren in talkshows. Hij fabriceert met groeiend resultaat de munitie die ze daar mogen afschieten. Dat doet hij sinds jaar en dag met dezelfde afgezaagde metafoor: die van de grote schoonmaak. Dit schreef hij onlangs op X na de bekladding op de Dam: ,,Tuig. (…) Er is een grote schoonmaak nodig, niet alleen van het helaas bekladde Nationaal Monument, maar van heel Nederland.’’
