Het was een veelzeggende statistiek na de finale tussen Spanje en Argentinië. Argentinië had in 120 minuten slechts twee schoten richting het vijandelijke doel gelost, waarvan geen enkel schot tussen de palen. Het werd slechts 1-0 voor Spanje; toch was een finale zelden zo eenzijdig als die van zondagavond.
De Argentijnen kozen ervoor om vanaf de eerste minuut te verdedigen, in plaats van met lef naar voren te spelen. Dat konden ze wel, bleek in het laatste half uur van de halve finale tegen Engeland, toen een 1-0-achterstand werd omgedraaid in een voorsprong, bovendien met weergaloos spel.
De keuze om te verdedigen pakte slecht uit, zoals bij vrijwel alle landen die dit WK verdedigend of angstig speelden. Engeland in het halvefinaleduel met Argentinië bijvoorbeeld, of Nederland tegen Marokko. Aanvallende intenties werden beloond.
Het kostte Donald Trump een telefoontje naar FIFA-baas Gianni Infantino om de rode kaart van Folarin Balogun terug te laten draaien. Trump begreep niet dat de spits van de VS rood had gekregen ("Wat is een rode kaart?") en al helemaal niet dat hij daardoor de volgende wedstrijd niet mee zou kunnen doen. Zijn 'vriend' Infantino draaide de beslissing terug.
Het is geen geheim dat Trump en Infantino een hechte, bijna dweperige band hebben. Maar dat die band zou leiden tot de grootste sportpolitieke schande ooit op een WK en tot een aanslag op de integriteit van de sport, had niemand voor mogelijk gehouden.
