Het was een veelzeggende statistiek na de finale tussen Spanje en Argentinië. Argentinië had in 120 minuten slechts twee schoten richting het vijandelijke doel gelost, waarvan geen enkele tussen de palen. Het werd slechts 1-0 voor Spanje; toch was een finale zelden zo eenzijdig als die van zondagavond.
De Argentijnen kozen ervoor om vanaf de eerste minuut te verdedigen, in plaats van met lef naar voren te spelen. Dat konden ze wel, bleek in het laatste half uur in de halve finales tegen Engeland, toen een 1-0-achterstand werd omgedraaid in een voorsprong. Met weergaloos spel bovendien.
De keuze om te verdedigen pakte slecht uit, zoals voor vrijwel alle landen die verdedigend of angstig speelden. Engeland in het halvefinaleduel met Argentinië bijvoorbeeld, en Nederland tegen Marokko. Aanvallende intenties werden beloond.
Een telefoontje naar FIFA-baas Gianni Infantino kostte het Donald Trump om de rode kaart van Folarin Balogun terug te laten draaien. Trump begreep niet dat de spits van de VS rood had gekregen ("Wat is een rode kaart?") en al helemaal niet dat hij de volgende wedstrijd niet mee kon doen. 'Vriend' Infantino loste het op.
Het is geen geheim dat Trump en Infantino een hechte, bijna dweperige band hebben. Maar dat die band zou leiden tot de grootste sportpolitieke schande ooit op een WK, en tot een aanslag op de integriteit van de sport, had niemand voor mogelijk gehouden.
