zondag 12 juli, 16:01"Het is een levensbreuk en die is diep en intens. Ik heb de kracht om te kijken naar de dingen die het gebracht heeft, maar ik heb ook de compassie met mezelf gevonden om niet weg te halen wat het heeft gekost", zegt Tet Rozendal over de val met grote gevolgen.Op 17 december 2017 gleed ze uit op een glad stoepje, viel achterover op haar hoofd en liep hersenschade op. Jarenlang kon ze bijna niets en lag ze met de gordijnen dicht en een zonnebril op, op de bank of in bed.In mijn hoofd werkte niets meer zoals het zou moeten werken. Het brein was stuk. De verbindingen waren stuk."Traumatic brain injury noemen ze het. Na zo'n acht maanden kreeg ik allemaal plakkertjes op mijn hoofd bij 'neurofeedback'. Daar werd me uitgelegd dat alles eigenlijk op zijn kop zat. In mijn hoofd werkte niets meer zoals het moet werken. Het brein was kapot, de verbindingen waren kapot."Het gevolg was dat ze jarenlang niets kon. "Ik zat in een soort superfreeze."Op de vraag hoe ze daar doorheen is gekomen, antwoordt ze dat ze geluk heeft met haar karakter."Ik ben flexibel. Bovendien was ik al bezig met meditatie en dat heeft me enorm geholpen. In het hier en nu zijn. Niet vooruit kijken, niet terugkijken. Zo van: ik heb hier een kopje koffie, ik neem een slok, het is lekker warm, ik proef de koffie. Zo denken, zo leven, dat hielp mij. "Op een bepaald moment zei iemand tegen Tet dat ze eens 'cranio-sacraal' therapie moest proberen. Dat deed ze, want ze greep alles aan dat maar kon helpen.Haar vriend Ruud bracht haar bij de therapeut. "Ik kwam met mijn handen omhoog weer naar buiten", zegt Tet over die eerste behandeling. Eindelijk was er iets dat haar hielp. "Ik voelde voor het eerst dat het in mijn brein wat lichter werd. Ik had minder pijn."De therapeut zei tegen haar dat ze zelf ook talenten heeft in die richting. Dat wist ze eigenlijk ook wel, maar ze had er nooit iets mee gedaan omdat ze nu eenmaal wat anders voor ogen had: de podiumkunsten.Stukje bij beetje ging het wat beter. Uit nieuwsgierigheid ging Tet eens naar De Bilt om bij het opleidingsinstituut voor craniosacraal therapie een cursus te volgen. Van het ene kwam het ander en ze begon aan de opleiding tot therapeute.Cum laude geslaagdDat viel nog niet mee, want ze was nog steeds niet de oude Tet. "Ik reed dan naar De Bilt en zat vijf dagen in een hotel. In het klaslokaal stond een bank en daar lag ik vaak op te luisteren naar wat er gezegd werd. In de pauze stonden de andere studenten met elkaar te praten en ik ging naar mijn auto om op de achterbank uit te rusten."Na vier jaar deed ze examen en ze slaagde cum laude. "Ik had een enorme motivatie want ik wilde weten wat er met mij was gebeurd. Daar ging het mij in eerste instantie om."Nu ze gediplomeerd cranio-sacraal therapeute is, is ze ook begonnen met een eigen praktijk. Ze merkt dat ze mensen echt kan helpen."Ik krijg cliënten met heftige fysieke en mentale problemen en ik heb respect voor die diepte, zonder oordeel. Ik begrijp wat het is als je gebroken bent. Maar dan ben je nog niet stuk, want er blijft altijd iets in je dat heel blijft. En daar breng ik mijn cliënten mee in contact."Voor de val deed ik veel op basis van wat anderen van mij verwachten. Nu luister ik alleen naar mijzelf.Grote vraag is of Tet Rozendal ooit terugkomt op het podium. Indien haar de vraag wordt gesteld, antwoordt ze meteen daarop."Dat weet ik niet. Ik laat het erop aan komen."Ze legt uit dat ze heel erg naar zichzelf luistert. "Als ik een vraag krijg en ik heb er meteen zin in, dan doe ik het. Maar als ik merk dat ik er tegenop kijk, dan zeg ik heel gemakkelijk nee."Dat naar zichzelf luisteren en nee zeggen heeft ze echt moeten leren. "Dat is een van de mooie dingen van die donkere tijd. Voor de val deed ik veel op basis van wat anderen van mij verwachten. En nu luister ik naar mezelf."Ik moest een jas van identiteit afgooien. Dat is een heel rouwproces geweest.Door de val is er wat veranderd in het leven van Tet Rozendal. Er is een Tet vóór de val en een Tet na de val."In de podiumkunst heb ik mezelf enorm ontwikkeld. Door de mensen die ik ontmoette, door in de spotlights te staan. Om dat los te laten, is moeilijk. Maar wie ben ik dan nog wel? Dat is een heel rouwproces geweest. Ik moest een jas van identiteit afgooien".LevenslustDat is de donkere kant van het verhaal, vertelt Tet. Verwachtingen en dromen voor de toekomst moesten de vuilnisbak in.Maar ze ziet ook een lichte kant. "Heb ik dan ook nog het vermogen als mens om te zien wat er in die beperking te leren is? Ja. In de beperking zit ruimte om dingen te leren die ik anders niet geleerd had. En daar zit mijn levenskracht en levenslust in."Heel langzaam komt er plezier en energie om het podium weer op te gaan.GlitterjurkDe glitterjurk, die tien jaar lang op zolder heeft gelegen, kan in ieder geval weer tevoorschijn komen, want ze zal samen met haar grote vriend Theun Plantinga, het UIT festival presenteren."Ik werd gevraagd, ik voel dat ik daar ruimte voor heb en dat ik daar zin in heb. Dus de glitterjurk gaat weer aan en ik pas hem na tien jaar ook nog", lacht ze.Recensie Allinnich Anna: het wordt altijd wel weer licht!(opent in nieuw venster)Tet Rozendal maakte rentree na hersenletsel: "Ik ben blij dat ik weer kan leven"(opent in nieuw venster)