vandaag, 19:36Vier jaar geleden veranderde het leven van Merel Poppeliers (25) volledig. Ze liep hersenletsel op nadat ze op zolder met haar hoofd tegen een houten balk stootte en bewusteloos raakte. Na haar revalidatietraject probeert ze nu via het Erik Scherder Huis in Zwolle haar leven opnieuw vorm te geven."Het duurt even voordat je doorhebt wat er aan de hand is, maar al snel merk je dat het niets meer wil zoals voorheen", zegt Merel, als ze terugblikt op het ongeluk. In de vier jaar daarop volgde ze op verschillende plekken revalidatietrajecten en kreeg ze logopedie en bewegingstherapie. Hoewel de medische revalidatie haar hielp om langzaam weer vooruit te komen, bleef de stap naar een zelfstandig leven moeilijk. "Je zit thuis en wil je leven graag weer oppakken, maar dat is heel lastig", legt ze uit. Voor haar ongeluk had ze Communicatie gestudeerd en werkte ze in de media, maar diezelfde baan weer oppakken bleek onmogelijk. "Ik wilde ook graag weer sporten, maar hoe doe je dat als zelfs de kleinste prikkels al snel teveel zijn?" In het Erik Scherder Huis in Zwolle krijgt Merel de begeleiding die ze daarbij nodig heeft. Vooral veel prikkelsHet Erik Scherder Huis richt zich op jongvolwassenen van 18 tot 35 jaar met niet-aangeboren hersenletsel (NAH), die na hun medische revalidatie vaak moeite hebben om het gewone leven weer op te pakken. Vijf dagen per week volgen de deelnemers een dagprogramma, dat draait om structuur, uitdaging en dagelijkse prikkels. Volgens hoogleraar neuropsychologie Erik Scherder is die fase na de revalidatie cruciaal voor het herstel. "Jongeren met NAH die thuis weinig uitdaging of structuur hebben, lopen het risico op zogenoemde negatieve neuroplasticiteit", legt hij uit. "Dat is onderprikkeling van het brein, waardoor het herstel juist wordt afgeremd." Daarom volgen deelnemers een intensief programma met coaching, creatieve activiteiten, sport en begeleiding richting studie of werk. Zo werkt Merel aan haar herstel in het Erik Scherder Huis in Zwolle:Overal rekening mee houdenOp sociaal vlak ziet Merels leven er anders uit dan voorheen. Zowel bij kleine als grote alledaagse dingen moet ze zich voortdurend aanpassen. "Ik leg bijvoorbeeld mijn kleding de avond van tevoren klaar, zodat ik 's ochtends minder keuzes hoef te maken." Ook sociale afspraken zijn niet meer vanzelfsprekend: als ze met vriendinnen afspreekt, denkt ze vooraf na over hoeveel mensen er zijn, hoe druk de locatie is en hoeveel rust ze daarna nodig heeft. "Het spontane is er wel vanaf", zegt Merel. Tijdens haar deelname in het Erik Scherder Huis is ze begonnen met een opleiding Sociaal Werk. "Tijdens mijn revalidatie kwam ik terecht op een dagbesteding en zat ik tussen mensen van 60 tot 80 jaar", blikt ze terug. "Als dit het is voor jonge mensen met hersenletsel, dan is dat wel even slikken, dacht ik toen." Met haar opleiding hoopt ze later anderen te helpen die hetzelfde hebben meegemaakt. "Ik wil laten zien dat het wel degelijk beter kan."Zelfstandig met wat hulpOndanks dat haar leven al ruim vier jaar in het teken van revalidatie staat, is ze positief. "Naast mijn nieuwe opleiding, ga ik op mezelf wonen", zegt ze vol trots. "Dat is een hele stap, al zal ik nog wel hulp nodig hebben bij bepaalde dingen." Voor Merel betekent het dat ze onder meer begeleid wordt bij het doen van haar geldzaken, boodschappen, koken en het op tijd aanvragen van haar epilepsiemedicijnen. “Vooral overzicht houden blijft lastig, dus het is fijn dat er op zulke momenten iemand meekijkt", zegt ze. “Maar als ik kijk naar wat ik allemaal wél weer kan, dan ben ik daar echt trots op.”Huis in Zwolle helpt jongeren met zwaar hersenletsel richting nieuwe toekomst(opent in nieuw venster)