vandaag, 18:33Stap voor stap pakt Wytske Penninga het leven weer op, na het plotselinge overlijden van haar 14-jarige dochter Fleur. Het gaat met pieken en dalen en vooral met heel veel wandelen: al bijna 1.000 kilometer.De ouders van Fleur vonden haar in de badkamer, zonder hartslag. 'We hebben haar gereanimeerd en alle hulpdiensten zijn erbij gekomen. Maar uiteindelijk hebben we het nieuws gekregen dat ze nooit meer wakker zou worden. Dat is echt verschrikkelijk', blikt Penninga terug. Op 4 januari 2025 is Fleur overleden(opent in nieuw venster), maar nog altijd vraagt de familie zich af hoe dat kon gebeuren.2025 kilometer wandelenPenninga besloot samen met collega's Astrid en Susan te gaan wandelen en geld in te zamelen voor Stichting Hartekind. Ze hebben alle drie als doel om dit jaar 2025 kilometer af te leggen en begonnen met deze uitdaging op de sterfdatum van Fleur.Inmiddels is het jaar halverwege en dat betekent dat ze nu zo'n 1.000 kilometer gelopen moeten hebben. Haar collega's zijn die grens al voorbij, Penninga nog net niet. 'Ik zit op 980 kilometer nu. Dus ik loop iets achter, maar het is erg warm geweest. Het lukt ook niet elke dag, want je hebt ook een gezin en je werk, maar we zijn lekker bezig.'Femke de Walle sprak Wytske tijdens Rondje Zummer:Ze maakten een speciale website(opent in nieuw venster) aan en stelden zich als doel om niet alleen die afstand af te leggen, maar ook 2025 euro op te halen. 'Dat hadden we in drie dagen gehaald, dus hebben we er een 0 achter gezet. Dus we gaan voor 20.250 euro en we hebben al 13.500 euro opgehaald.'Diploma-uitreiking van klasgenotenOok buiten het wandelen om weet Penninga steeds beter met het verlies te leven. 'Op zich gaat het best goed, al heb ik wel mijn mindere momenten. Vorige week was de diploma-uitreiking van Fleurs klas, daar waren we voor uitgenodigd. Ik heb er heel lang over na moeten denken of ik zou gaan of niet', vertelt Penninga.'Uiteindelijk heb ik besloten wel te gaan, omdat ik liever spijt heb van wat ik wél heb gedaan dan van wat ik niet heb gedaan. Maar dat zijn wel hele lastige weken. Ik ben heel blij dat ik er ben geweest, maar dan word ik wel teruggegooid naar die periode', vertelt ze. 'Het was heel mooi, maar ik heb alleen maar zitten huilen daar.'Ze is dan ook vastberaden om zich in te zetten voor de stichting. 'We moeten echt geld ophalen, er moet meer onderzoek naar gedaan worden. Ook al helpen we er één gezin mee, dan is het het waard geweest.'Wytske wandelt ter ere van overleden dochter: 'Zodat andere gezinnen dit nooit hoeven mee te maken'(opent in nieuw venster)