In de gutsende regen probeert Kailash Shinde (45) orde in de chaos te scheppen. Overal vandaan zijn duizenden lunchpakketten aangeleverd door mannen in regenpakken op fietsen of met handkarren. Als leider van een ploegje dabbawala’s (letterlijk: mannen die dozen dragen) moet Shinde ervoor zorgen dat de pakketten weer bij andere fietsen of handkarren terechtkomen om ze naar de plaats van bestemming te brengen. Kleurige codes helpen daarbij; ook de arme, vaak analfabete mannen die het grootste deel van het werk doen, kunnen ze begrijpen.
Lunchen in een bedrijf in Mumbai – kloppend economisch hart van India – betekent vooral: een lunchpakket laten bezorgen. Een levendige lunchcultuur met commerciële restaurants en goedgeoutilleerde bedrijfskantines bestaat er niet zo. De dabbawala’s spelen al 140 jaar een rol bij die bezorging. Eind negentiende eeuw trokken arme migranten vanuit dorpen in de wijde omtrek naar de stad om een fijnmazig systeem op te zetten. Harvard Business School deed er in 2010 onderzoek naar. De Amerikaanse experts spraken van een „excellent bezorgingssysteem”. De (destijds nog) circa 200.000 lunches kwamen vrijwel altijd op tijd bij de afnemer; een prestatie die nergens ter wereld werd gehaald.
