De opdracht was op zichzelf al intimiderend groot: schrijf een compositie ter gelegenheid van vijftig jaar North Sea Jazz Festival. Vijftig jaar Nederlandse en internationale jazzgeschiedenis. Maar toen saxofonist Ben van Gelder die vraag kreeg, dacht hij aan iets anders: zijn ouders die elkaar juist daar hadden ontmoet. Hij wist dat deze compositie een afscheid van zijn vader zou worden, een stuk over nalatenschap en de helende kracht van muziek.
Hij wist nog niet dat het ook een keerpunt in zijn eigen leven werd. Ben van Gelder (37) maakt al zijn hele leven muziek, verhuisde naar New York voor de jazz, verdient zijn geld met muziek. Toch was er altijd twijfel: was het alle bijkomende gedoe van het muzikantenbestaan waard? De „modder waar je doorheen moet”, de onzekerheid, het reizen, het eeuwige geregel. Het antwoord is sinds kort „volmondig ja”. „De dood van mijn vader is voor mij ook een uitnodiging om te gaan leven.”
Ben van Gelder (37) komt uit een muzikaal gezin. Vader Sem was de oprichter van Swingmaster, een Groningse platenzaak die mede door diens encyclopedische kennis uitgroeide tot een spil in de Nederlandse jazzscene. Hij had een vaste stand op North Sea Jazz. Toen zangeres en klassiek pianist Jacqueline Reisel in 1981 Abbey Lincoln hoorde zingen, wilde ze een plaat kopen. Bij Swingmaster zag ze de foto’s die verkoper Sem bij een eerder concert van Abbey Lincoln had gemaakt. Die wilde ze hebben.
