Om zes uur ’s ochtends landt de Amerikaanse jazzgitarist Pat Metheny (71) op Schiphol. Nog geen paar uur later zit hij met gitaar op schoot op het podium van de uitgestorven Ronda-zaal van TivoliVredenburg in Utrecht. Een muts over zijn woeste grijze haardos, korte broek, sneakers, een geruit overhemd. Voor hem staat het Brainteaser Orchestra van jazzcomponist en arrangeur Tyn Wybenga (33) – ook met mutsje, een sampler en een keyboard. Rechts op een verhoging vier blazers, links vier strijkers, dan de vibrafonist, gitarist, bassist en drummer. Het internationale collectief groeide de afgelopen jaren uit tot een van de avontuurlijkste jazzorkesten van Nederland, met een eigen vocabulaire waarin jazz, elektronica, sampling en hedendaagse compositietechnieken in elkaar overvloeien als lagen in een voortdurend veranderend klanklandschap.
Pat Metheny, vingervlugge alleskunner met louter verslavende riffs en onnavolgbare lijnen voor generaties gitaristen, oogt ontspannen bij de repetitie. Alsof een nachtvlucht vanuit Amerika weinig meer is dan een langere treinreis. Die avond vliegt hij nog door naar Aarhus in Denemarken voor een show.
Dit jaar is het precies vijftig jaar geleden dat zijn Bright Size Life verscheen, het album waarmee een twintigjarige Pat Metheny, drummer Bob Moses en de toen nog vrijwel onbekende, later roemruchte jazzbassist Jaco Pastorius zich in één klap de jazzgeschiedenis in speelden. De debuutplaat uit 1976 groeide uit tot een maatgevende klassieker.
