"Schiet je niet een beetje door?" Zijn moeder vroeg het hem laatst, ietwat ongerust. Sinds een jaar stort Sebastiaan (19) zich fanatiek op het katholieke geloof. Hij is gedoopt, studeert theologie en wil zelfs priester worden. Hij begrijpt de vraag. Toch weet hij zeker dat hij deze weg wil volgen. “Ik denk echt dat ik geroepen ben.”
Sebastiaan woont nog thuis, bij zijn moeder in Rhoon, samen met zijn drie broers. Een grote, gezellige gezinswoning in een nieuwbouwwijk, zonder ook maar één religieuze versiering. Alleen drie bidprentjes op de salontafel vallen op. “Ik heb ze vanochtend van de pastoor meegekregen, voor mijn broers.”
Hij komt uit een goed nest, zegt Sebastiaan een paar keer. Veilig, welvarend. Moeder werkte veel, vader zorgde voor de jongens. Zijn ouders gingen uit elkaar toen hij dertien was. Toch zijn ze nog steeds een hechte familie.
Het geloof stond nooit centraal. “We zaten wel op een christelijke basisschool, maar gingen niet naar de kerk en thuis werd ook niet gebeden.” Inmiddels is dat anders. Alle broers (23, 22, 19 en 17 jaar) zijn katholiek geworden. Sebastiaan en oudere broer David zijn het meest actief met het geloof.
Vijf keer per week gaat hij met zijn scooter naar de katholieke kerk aan de Slinge op Rotterdam-Zuid. De andere twee dagen bezoekt hij de Sint-Liduinabasiliek in Schiedam. Toch had hij eerst andere dromen. Hij hield van sport en wilde zelfs professioneel kooivechter worden in mixed martial arts (MMA). Rond zijn zestiende veranderde dat. Toen ging hij op zoek naar God. "Niet doordat ik ineens een stem hoorde of zo. Ik stelde gewoon vragen."
