Als ik aanbel bij Jos Schalk (65) stapt niet hij maar een documentairemaker naar buiten. Hij plakt een microfoontje op mijn kraag en vraagt of ik opnieuw op de bel kan drukken. „Hé”, roept Schalk dan, terwijl hij de achterdeur open zwaait. „Iedereen komt bij ons achterom, hè.” Hij stapt met uitgestoken hand op me af en acteert dat hij nog niet wist dat ik er ben.
We staan bij zijn huis in de Julianastraat in Moerdijk, een dorp op de grens van Noord-Brabant en Zuid-Holland. Schalk, bewoner, lokale ambtenaar en dorpsactivist, geeft me een flesje water en een worstenbroodje voor onderweg. „We gaan een rondje maken.” De cameraman vraagt of het niet toch logischer is als Schalk de voordeur voor me opendoet. Schalk schudt het hoofd. „Moerdijk is een dorp, daar komt niemand via de voordeur.”
Een dorp dat moet verdwijnen is mediageniek. Sinds het gemeentebestuur op 11 november 2025 in dorpshuis de Ankerkuil aankondigde dat Moerdijk plaats moet maken voor de naburige industrie, zijn er talloze podcasts, radio-uitzendingen, televisieprogramma’s en krantenartikelen aan gewijd. Schalk, die strijdt voor behoud van het dorp, doet tegenwoordig „alles om Moerdijk te promoten”. Wekenlang geschaduwd worden door een documentairemaker? Geen probleem. Vijftien keer dezelfde rondleiding geven langs de groene omgeving en het dorpshart? Graag.
