Yvon Jaspers kan Vladimir Poetin nog doen gniffelen boven een kop thee. Weer of wind, God of geen God, zij maakt het gezellig. Na 25 jaar Boer zoekt vrouw krijgt ze de meest verbeten kaken van elkaar, met stem en intonatie die de meeste mensen reserveren voor kinderen en honden.
Dus toen ik in de tv-gids zag dat Jaspers drie dagen intern ging bij het Klooster van de Zusters Onder de Bogen in Maastricht, bereidde ik me voor op Sister Act. Jaspers nam het programma helemaal over. Gezellig werd het. Samen ‘Edelweiss’ zingen, loempia’s maken; Jaspers zei achteraf „dikke vriendinnen met de zusters” te zijn geworden. Maar Jaspers was op zoek naar meer, en wel een definitief antwoord op de vraag: waarom wijden deze vrouwen hun levens aan het klooster?
Gek genoeg was het een vraag die alleen Jaspers echt stelde, dit seizoen in Kloostergasten (KRO-NCRV). Wederom logeerden vier BN’ers bij monniken en zusters om kennis te maken met het kloosterleven. Een voice-over belooft zo het „mysterie” en de „eeuwenoude rituelen” van het klooster te openbaren.
Een aantrekkelijk format. Laatst bezocht ik een Italiaans klooster waar nonnen (vroeger) na hun overlijden op stoelen werden gezet om uit te lekken in potten van aardewerk, terwijl hun overlevende zusters ernaast baden (en zélf doodziek werden). Op zoiets wil je Yvon Jaspers wel zien reageren.
