Behoorde het skelet dat gepensioneerd stadsarcheoloog Wim Dijkman in maart illegaal blootlegde onder een kerk in Maastricht, toe aan de beroemde ‘vierde musketier’ d’Artagnan? We weten het simpelweg nog niet, zeggen de gemeente Maastricht, onderzoekers van de hogeschool Saxion en het archeologisch bureau BAAC donderdag. De gemeente laat meer onderzoek doen in de hoop tot een definitief antwoord te komen.
Charles Batz de Castelmore, zoals de graaf van Artagnan voluit heette, sneuvelde in 1673 bij het Franse beleg van Maastricht. Bij leven beschouwde ‘zonnekoning’ Lodewijk XIV d’Artagnan als zijn trouwste dienaar. Maar de echte faam voor d’Artagnan komt door zijn rol in De Drie Musketiers, de roman van Alexandre Dumas uit 1844.
Na het beleg ontwikkelde Maastricht een grote liefde voor „zijn” musketier, die volgens de overlevering ergens in of om de stad is begraven. Waar precies bleef al die tijd echter onopgehelderd. Sinds maart gloort er hoop op een antwoord: onder de Sint-Petrus-en-Pauluskerk in de wijk Wolder werden botjes gevonden, die wel eens van d’Artagnan kunnen zijn.
Kúnnen. Want de kans dat het ook echt de musketier is, lijkt niet bijzonder groot. Tot nu toe wijst het onderzoek uit dat de persoon waarschijnlijk een man „tussen de 44 en 66 jaar” was, meldt de gemeente Maastricht donderdag. Dat komt overeen met d’Artagnans leeftijd bij overlijden (62 jaar). Maar het dieet van de persoon onder de kerk bestond voor een groot deel uit vis, en dat aten ze in d’Artagnans geboortestreek Gascogne een stuk minder.
