Met Masters of Movement levert Ted Brandsen zijn laatste programma als artistiek directeur van Het Nationale Ballet af. Op 2 juli vormt een feestelijk gala het definitieve afscheid van het gezelschap dat hij ruim twintig jaar leidde. En tot bloei bracht – het eerste ballet van de avond, Empire Noir van de Brit David Dawson, toont een groep dansers op de top van hun kunnen. Het ballet uit 2015 op de gelijknamige muziek van Greg Haines is één groot, dynamisch zwelgen in de precisie, rek- en wendbaarheid van tien klassiekgeschoolde lichamen, een verbluffende stortvloed van hyperelegant gestrekte armen, duizelingwekkend hoge benen, een euforische hemelbestorming. In wezen is het (William) Forsythe voor en Forsythe na, maar dan zonder diens rijke inzet van het héle balletidioom. Eigenlijk meer een uitsmijter dan een programma-opening maar het publiek klom evengoed onmiddellijk op de stoelen.
Met Solitude van ‘associate artist’ Alexei Ratmansky volgt een totale stemmingsomslag. De wereldberoemde Russische choreograaf groeide op in Kyiv en is een uitgesproken anti-Poetinactivist. Uit protest tegen de oorlog in Oekraïne verliet hij zijn vaderland en Solitude is een aanklacht tegen de dood en vernietiging.
