Ondernemersbloed stroomt er niet door mijn aderen, dus het verbaasde me zelf het meest toen ik vorige week plotseling overvallen werd door een briljant bedrijfsplan. House of Smørrebrød. Een keten van lieflijke winkeltjes met overheerlijke belegde roggebroodjes. Logline: haal je hygge hap. Slogan, speels gejat: Zo. Nu eerst een smørrebrødje.
Het idee was het gevolg van een opmerkelijke samenloop van omstandigheden. Eerst las ik hoe twee vrouwen, Silvana Naipal en Anita Nanhoe, voor de rechter waren gedaagd door het miljardenbedrijf Rituals, omdat zij een onderneming wilden registreren onder de naam ‘House of Ayurveda’. Dat zou te veel lijken op ‘House of Rituals’ en ‘The Ritual of Ayurveda’. De vrouwen verweten Rituals op hun beurt zich schuldig te maken aan ‘cultural appropriation‘: toe-eigening van een cultuur die niet de jouwe is, meestal: witte toe-eigening van etnische, inheemse of zwarte culturen. Ayurveda is een traditionele Indiase geneeswijze, daarop heeft Rituals niet het merkenrecht.
Enkele dagen later werd ik opgeschrikt door een opvallende voorpagina van Trouw: een Israëlische soldaat plant een vlag in een schaal hummus. In het bijbehorende stuk ‘Hoe Israël zich hummus toe-eigende’ betoogt Dafna Hirsch, schrijfster van The Israeli Career of Hummus: Colonial Appropriation, Authenticity, and Distinction, dat Israël de hummus van de Palestijnen heeft afgepakt (‘culinaire toe-eigening’).
