Het was begin februari 2020. Henry Dimbleby zat in het crisiscentrum van de Britse overheid, niemand nam het nieuwe Covid-virus nog echt serieus. „Ik stuurde een berichtje naar de hoogste ambtenaar van het ministerie van Voedsel en Landbouw en vroeg: ‘Als er een lockdown komt, weten we of we dan iedereen kunnen voeden?’ ‘Interessante vraag’, antwoordde ze. ‘Ga ik uitzoeken.’ En even later zei ze: ‘Ik denk het niet.’”
Al snel zat Dimbleby elke dag te vergaderen om de voedselvoorziening in het Verenigd Koninkrijk draaiende te houden. „Citroenen uit Spanje werden ineens voor handgels gebruikt. Op enig moment overwogen de Fransen Het Kanaal te sluiten, dat zou ons in één klap de hongerdood hebben ingejaagd. Het was dus een schok die we nooit hadden voorzien.”
Henry Dimbleby schreef The Plan, als voorzet voor de nationale voedselstrategie voor het Verenigd Koninkrijk. Anders dan in Nederland, dat nog geen eenduidige voedselstrategie heeft, ligt er in het VK nu een aantal kraakheldere rapporten, voor een robuustere voedselvoorziening op de lange termijn en om de bevolking weerbaar te maken tegen acute verstoringen.
Het voedselsysteem, zegt Dimbleby, is „zowel een wonder als een ramp”. Zeventig jaar geleden was het nog onvoorstelbaar dat de wereld acht miljard mensen zou kunnen voeden. „Maar terwijl we met de moderne landbouw het ene probleem oplosten, creëerden we het volgende. Na energie en transport is het voedselsysteem de grootste aanjager van klimaatverandering. Het veroorzaakt natuur- en milieurampen en ligt aan de wortel van allerlei vermijdbare ziektes.”
