„Moeder bestaat niet. Moeder als status, als identiteit, als machtsvorm of als een vorm van onmacht […]. Er is liefde, en dat is iets heel anders.” Aldus schrijver Clémence (Vicky Krieps) in de Franse film Love Me Tender. Ze leent haar woorden van auteur Constance Debré, die in haar gelijknamige boek uit 2020 op nietsontziende wijze haar moederschap ondervraagt als haar ex na hun scheiding met grensoverschrijdende manipulaties wil voorkomen dat zij hun achtjarige zoontje Paul nog ziet. Op z’n pik getrapt waarschijnlijk, omdat zij in het vervolg met vrouwen gaat. Als zij om een scheiding vraagt, zegt hij viezig: „Je windt me op.”
Clémence is niet de enige onconventionele moeder die je deze weken in de bioscoop kunt tegenkomen. In de Noorse tragikomedie Solomamma zoekt moeder Edith contact met de spermadonor van haar zoontje. En in de flamboyante Nederlandse productie Treat Her Like a Lady van Paloma Aguilera Valdebenito speelt actrice en zangeres Nienke Plas een bijstandsmoeder 2.0. Deze floddermoeder is pas een rolmodel! Met humor en creativiteit laat ze je al die onzin over tradwives en suffe rolpatronen vergeten en zet de moeder neer die iedereen verdient. Een vrouw van vlees en bloed die stomme dingen doet, maar ook een heleboel spontane oplossingen verzint om aan betuttelende bureaucraten te ontsnappen. Als ze met haar twee jonge kinderen vanwege schulden haar huis wordt uitgezet en tijdelijk in een opvanghotel wordt ondergebracht, roept ze monter: „Pak je koffer, we gaan op vakantie.”
