vandaag, 09:00In het Geuzenbos op de Maasvlakte lopen sinds een jaar drie opvallende havenmedewerkers rond: Spaanse ezels. Hun missie? De woekerende duindoorn kort houden boven belangrijke leidingen voor olieproducten en chemicaliën. Helaas blijken de ezels nogal kieskeurig.''Duindoorn is een hele typische vegetatie hier op de Maasvlakte,'' vertelt ecoloog Lissethe Veenstra van het Havenbedrijf Rotterdam. ''Het groeit heel hard.'' En dat is niet overdreven: de struiken staan er pas een paar jaar en zijn nu al tweeënhalve tot drie meter hoog. Dat vormt een probleem voor de veiligheid, want onder de duindoorn liggen belangrijke leidingen waarin stoffen als olieproducten en chemicaliën worden vervoerd. Daarom moet de begroeiing daar goed kort worden gehouden.Speculaas en pepernoten aan dieren gevoerd; kinderboerderij slaat alarm(opent in nieuw venster)Geen hypermoderne maaimachines maar ezels helpen Havenbedrijf uit de brand(opent in nieuw venster)In het Spaans aansprekenHet Havenbedrijf een besloot een bijzondere proef te starten. "Vamos por aquí, venga niña," roept Veenstra tegen de drie grazers om ze de goede kant op te lokken. "Dit zijn onze drie Spaanse collega’s die hier nu ongeveer een jaar staan."De ezels komen uit Noord-Spanje, waar ze van nature duindoorn eten, legt Veenstra uit. "We zochten een oplossing voor de begroeiing op de leidingstrook en kwamen uit bij een ezelras dat dit gewend is. De leuke kinderboerderij-ezel gaat hier niet voor, die is te verwend."Maar ook deze Spaanse arbeidsmigranten blijken zo koppig als een ezel. In plaats van zich massaal op de stekelige struiken te storten, kiezen ze liever voor sappig gras en kruiden. Het spreekwoord ‘Als een ezel honger heeft, eet hij wat zijn meester geeft’ gaat hier dus niet helemaal op. ''Logisch,'' vindt Veenstra. ''Ze hebben hier natuurlijk veel meer lekkernijen dan in Noord-Spanje.''Havenbedrijf houdt volToch geeft het Havenbedrijf de moed nog niet op. De proef wordt aangepast: de dieren moeten vaker op de leidingstroken blijven, zodat ze meer ‘druk’ op de duindoorn zetten. Want een ezel stoot zich misschien geen twee keer aan dezelfde steen, maar hopelijk wel een aantal keer aan een stekelstruik. ''We hopen dat ze het eten zodra het jonge duindoorn opkomt,'' zegt Veenstra. ''Dan zijn de stekels zachter en het blad sappiger.''Hoeveel duindoorn staat er op het menu?In juli wordt met drones gemeten hoeveel duindoorn de ezels daadwerkelijk wegwerken. “We weten dát ze het eten, want we hebben het zelf gezien, maar de vraag is vooral: hoeveel?”Het ideale plaatje? Dat maaien straks niet meer nodig is. Maar zelfs als dat niet lukt, vindt Veenstra de proef geslaagd. ''We hebben weer een nieuwe grazer erbij die andere plantjes eet dan onze taurussen. Dat helpt de biodiversiteit. En bovendien: hoe leuk is het om ezels in je haven te hebben? Mensen vinden het geweldig.''