Er komt een lijk uit de lucht vallen. Gelijk verandert de sfeer in Dinsdagmiddag, de nieuwe voorstelling van Van der Laan en Woe: we blijken in een crimi te zitten. Wie heeft dinsdagmiddag Denise Wichtervoorde vermoord? Iedereen en alles wat tot nu toe gebeurd is, is nu verdacht.
De lege stoel met het jasje van de man in het publiek die blijkbaar nog naar de wc was gegaan, en waar Van der Laan en Woe net nog over gegrapt hebben; zou die met de moord te maken hebben? Of de dirigent (Woe) die al Dvorák dirigerend de voorstelling opende? Of de activist (Van der Laan) die dat concert onderbrak door met een groot spandoek binnen te lopen?
De achtste voorstelling van Niels van der Laan en Jeroen Woe, Dinsdagmiddag, had een valse start. Al een maand na de eerste voorstellingen in januari moest de tournee worden gestopt in verband met een zieke Jeroen Woe. Eind augustus kon Dinsdagmiddag weer worden opgestart.
Het blijkt een detectiveverhaal gestructureerd volgens zeven door het duo gedestilleerde vaste crimi-stappen: 1: Het lijk. 2: De verdachten. 3: De stoere detective in leren jack. 4: Een advocaat. 5: Flashbacks. 6: Een rechtszaak. 7: De moord.
Aan de hand daarvan willen Van der Laan en Woe wat zeggen over de wereld, die volgens hen ver-crimi-t is. Net als in een crimi twijfelen we in het echte leven te veel tussen hoofdverdachten. En bepaalde mensen, zoals corporate advocaten en talkshowredacteuren, veroorzaken die twijfel voor eigen gewin. En dat terwijl er in werkelijkheid vaak maar één hoofdverdachte is, die het ook gewoon gedaan heeft. Klimaatopwarming? CO2. Stikstof? Vee.
