Theaterseizoen 2026-2026 kende weer voldoende prachtige, diepzinnige, ontroerende en hilarische voorstellingen. Gelukkig maar, want tussen het aanbod zaten ook, meer dan in andere jaren, behoorlijk wat hele en halve missers. Daar hebben we het niet meer over.
IJzersterke monologen
Liever kijken we terug op een seizoen met onder meer veel ijzersterke monologen. Met als uitschieter Teckel, een überhaupt op alle gebieden – tekst, vormgeving, regie, spel, geluidsontwerp – vrijwel volmaakte voorstelling. Als publiek word je zachthandig bij de lurven gegrepen door actrice Jatou Sumbunu. In haar vertolking van een jonge vrouw die haar leven probeert vorm te geven na als kind langdurig seksueel geweld te hebben doorstaan, vindt Sumbunu steeds exact de juiste balans tussen lichtheid en ernst, lieve humor en pijn. Een personage dat je onmiddellijk in je hart sluit.
Sarah Janneh heeft in Brabo Leone de steun van een vierkoppige band, maar is wel als enige aan het woord. Deze alleenspraak met muzikanten leidt tot een wervelend theaterconcert waarin Janneh diep in haar ziel laat kijken. Zingend, vertellend en zingzeggend schetst de actrice het aangrijpende verhaal van haar stoere, Brabantse moeder en haar psychisch onbereikbare vader uit Sierra Leone, terwijl ze worstelt met zichzelf. Pijnlijk en wonderschoon tegelijk.
