„Kaa-ka-ka-kaaa. Kaa-ka-ka.” Een soort gedigitaliseerde kraaien vliegen boven de muziek langs. Is het de Amerikaanse zangeres Erykah Badu zelf die af en toe gewoon even de sampleknop indrukt? Het geluid duikt in verschillende nummers op. De kah in haar naam Erykah is overigens een Egyptische verwijzing naar het ‘innerlijke zelf’.
Het heeft even geduurd, maar Before The World Blows is er dan toch: Badu’s eerste album in zestien jaar, na New Amerykah Part Two: Return of the Ankh (2010). De samenwerking met hiphopproducer en dj The Alchemist zou vorig jaar al verschijnen, maar werd uitgesteld. Wel was er een gezamenlijke toertje door Japan. En op Koningsdag dook Badu ineens onverwacht op in het Amsterdamse Westerpark tijdens de dj-set van The Alchemist.
In Badu’s sensuele kwaliteitssoul klonken altijd verwondering, realisme, hoop en vooruitziendheid. Haar teksten, vaak vanuit vrouwelijk perspectief, waren doordrenkt van spiritualiteit. Ze heeft vele bijnamen en personalities (nu heet ze ook IMEHO), en ze wisselt verleidelijk, speels, duister of licht af. Haar muzikanten stuurt ze aan in kleuren en gevoelens.
Wonderbaarlijk goed klikt het nu met The Alchemist. Deze nieuwe plaat voelt als een gelijkwaardige samenwerking. Zijn warme, punchy beats en vintage samples met loops die vertrouwd klinken, geven Badu alle ruimte om haar songs te bouwen, met haar eigen instrumenten en muzikanten. Badu zingt, praat en rapt, soms terloops, dan weer hoog en ijl boven de muziek. Haar stem klinkt doorleefder dan in haar vroege souljaren.
