Kroketten, frikandellen en rookworsten lijken al een beetje op wat ze gaan worden, maar ook paprikachips, frambozentaart en alles wat er verder in je mond gaat komt er weer uit als poep. Drink appelsap of bier zonder schuim en het is al bijna urine. Geel en bruin verandert dankzij allerlei chemische processen in ander geel en bruin. Vaak is het eerst groen. We drinken gras, we eten gras via de omweg van andere dieren.
Sommige dingen krijgen een nieuw woord als ze een andere functie krijgen. Poep heet mest als ze op het veld helpt weer gras of aardappels te maken. Ook de uitwerpselen van mensen hielpen daar vroeger aan mee. Mijn oma herinnerde zich nog de Boldootwagen, die tot in de jaren 1930 in Amsterdam de uitwerpselen bij de mensen thuis ophaalde. Boldoot was een Amsterdamse parfumfabriek…
Tot 1900 werden met deze mensenmest de akkers rondom de hoofdstad vruchtbaar gemaakt. Zo gebeurde het in meer grote steden. Victor Hugo beschrijft het hele proces heel poëtisch in Les Misérables (1862): „Die vuilnishopen op de hoeken der straten, die karren met slijk, welke ’s nachts door de straten rollen, die afschuwelijke tonnen vol drek, die stinkende stromen van onderaards slijk, weet je wat dat is? Bloeiende weiden, weelderig gras, groente en fruit, het is wild, rundvee, het is het tevreden geloei van de ossen ’s avonds; het is geurend hooi, gouden koren, brood op uw tafel, warm bloed in uw aderen, gezondheid, vreugde, leven.”
