Ella: „Ik heb altijd een druk leven gehad. Ik kom uit een gezin met acht kinderen, ik ben op mijn 24ste getrouwd met een dominee, later godsdienstdocent, met wie ik drie zoons heb gekregen. Zelf gaf ik Nederlandse les op een middelbare school en was ik actief in de kerk. Mijn ouders kwamen vaak logeren en gingen ook altijd mee op vakantie. Ik snakte af en toe naar rust. Helaas is mijn man op zijn 58ste overleden.
„Toen ik tegen de zestig liep, kon ik met pensioen. Maar ik kreeg de vraag of ik drie dagen per week les wilde komen geven in Gorinchem, en ik heb ‘ja’ gezegd. Op mijn 63ste ben ik echt gestopt. Want inmiddels had ik een nieuwe man leren kennen, ook een theoloog. Hij was veertien jaar ouder dan ik, maar we hebben samen nog twintig mooie jaren gehad. In 2022 is hij overleden, net als mijn moeder, die 104 geworden is.
„Met mijn tweede man heb ik veel gereisd, vooral naar de Verenigde Staten en Egypte waar hij oud-collega’s bezocht uit de tijd dat hij voor de Koptische Kerk werkte. Na zijn overlijden ben ik nog korte tijd bevriend geweest met een aardige man, en toen die ook overleed, was ik eigenlijk voor het eerst van mijn leven alleen. Er is nu nooit meer iemand die mij aanraakt, dat is voorbij. Maar ik ben eraan gewend geraakt. Nu vind ik het heerlijk om alleen te zijn en te kunnen doen en laten wat ik wil. Ik kan nu zelf besluiten wat ik op tv wil zien, bijvoorbeeld. Ik paste me altijd makkelijk aan aan de wensen van mijn partners. Ik ben nu eenmaal dienstbaar ingesteld.”
