De ggz wil jonge vrouwen met chronische psychische problemen en aanhoudende suïcidaliteit minder intensief behandelen en hun verzoeken om opname of extra hulp afwijzen. De behandeling wordt afgebouwd om te voorkomen dat cliënten afhankelijk worden van de zorg. Het doel is om de verantwoordelijkheid en regie weer meer bij de cliënt te leggen.
Dit ‘autonomie bevorderend beleid’ is een recente en eufemistische term voor wat ooit het ‘risicobeleid’ werd genoemd. De onderliggende argumentatie is dat de vele opnames bij deze groep geen verbetering hebben gebracht, en hun ‘eigen regie’ mogelijk zelfs hebben ondergraven.
De risico’s verbonden aan het ‘minder behandelen’ worden geprefereerd boven de risico’s van het doorgaan met intensief behandelen. Er is evenwel geen enkele onderbouwing voor dit beleid. Het zijn vooral overtuigingen en die zijn vaak het lastigst te bestrijden. Naar de schade wordt nauwelijks gekeken, maar die is er wel degelijk.
Ad Kerkhof is oud-hoogleraar klinische psychologie, psychopathologie en suïcidepreventie aan de VU. Bert van Luijn was als klinisch psycholoog verantwoordelijk voor een deeltijdprogramma voor
(vooral chronisch) suïcidale patiënten.
