Phijffers keek in de nacht van dinsdag op woensdag urenlang naar het plafond. Hij had een slaappil genomen na zijn knappe persoonlijke record in de halve finales, maar die hielp niet. Slapen lukte amper voor zijn eerste individuele finale op een groot atletiektoernooi.
"Ik voelde me vandaag zó moe", vertelt Phijffers woensdagavond in de mixed zone van het Alexander Stadium in Birmingham. "Maar het was zaak om de knop om te zetten en te denken: ik ben hier om te rennen, niet om zielig te zijn."
Die knop vond Phijffers. In de finale liep de atleet uit Hellendoorn zijn beste 400 meter ooit. Na een knappe inhaalrace kwam hij als derde over de streep. Bovendien was hij met een tijd van 44,41 zeven honderdsten sneller dan het Nederlands record van Liemarvin Bonevacia.
Bonevacia pakte EK-brons in 2016 en 2024. Verder stond alleen lang geleden Karl Baumgarten op dit nummer op het EK-podium (zilver in 1938). "Door de euforie en de adrenaline besef ik nog niet helemaal in welk rijtje ik nu sta", zegt Phijffers. "Ik denk dat ik later ga nadenken over hoe speciaal dit eigenlijk is."
Phijffers heeft een bijzonder pad afgelegd naar de derde plek van Europa. Hij is pas vijf jaar serieus met atletiek bezig. Daarvoor leefde hij het leven van een gemiddelde middelbare scholier. Bovendien traint hij in Apeldoorn bij zijn club AV '34 onder coach Betty Hofmeijer, en niet op Sportcentrum Papendal zoals de meeste Nederlandse topatleten.
