vandaag, 04:57Amper twee dagen nadat Duitsland Nederland is binnengevallen, rijdt de 32-jarige Johannes Hendrikus Klink in Driel op een landmijn. De klap is fataal. Hij is de eerste militair uit Nijverdal die in de Tweede Wereldoorlog sneuvelt. In Heeteren krijgt hij zijn laatste rustplaats, of beter gezegd, zijn eerste.86 jaar later klinkt afgelopen donderdag opnieuw The Last Post op de rooms-katholieke begraafplaats in Nijverdal. Op de kist prijkt de Nederlandse driekleur. Vier militairen dragen hem naar zijn laatste rustplaats. Voor Johannes Klink is het zijn vierde uitvaart. Maar deze keer is het anders. Ditmaal is hij voorgoed thuis.Extra wrangJohannes Hendrikus Klink wordt op 15 februari 1908 geboren in Hellendoorn. Hij woont in Nijverdal, is getrouwd met Elisabeth Wieggerink en vader van drie jonge zoons. Johannes is fabrieksarbeider en werkt in De Koninklijke Stoomweverij in Nijverdal, ook wel 'De Piepe' genoemd. Tot hij voor zijn dienstplicht opgeroepen wordt. Niemand kan bevroeden dat hij in de weverij nooit meer terugkomt.Op 11 mei 1940, de tweede dag van de Tweede Wereldoorlog, fietst de 32-jarige militair bij Driel op een mijn en sterft ter plekke. Wat het extra wrang maakt, is dat het een Nederlands mijnenveld is en niet dat van de Duitse vijand, blijkt later uit officiële oorlogsverslagen. Dat gegeven versterkt het rauwe gemis nog meer. DichterbijIn één klap is het gezin zijn vader en echtgenoot kwijt. De jonge weduwe blijft na die tragische lentedag in mei achter met drie kleine kinderen. De jongste is nog geen jaar oud. Hij zal zijn vader nooit leren kennen. De ouders van Elisabeth wonen bij hen in. Na de dood van Johannes heeft ze het zwaar te verduren. Ze zit vol verdriet en rouw die ze maar niet kan verwerken. Johannes wordt begraven in Heeteren. Maar Elisabeth wil hem dichterbij hebben. Op haar verzoek vindt er daarom zes weken later een herbegrafenis plaats op de rooms-katholieke begraafplaats in Nijverdal. Wanneer Elisabeth in 1997 overlijdt, willen de kinderen graag dat hun ouders samen worden herbegraven. Dit gebeurt, op dezelfde begraafplaats.Een graf met een einddatumZe blijven samen. Totdat onlangs de grafrechten aflopen. De Oorlogsgravenstichting in Den Haag oppert om het oorlogsgraf te verplaatsen naar een plek waar meerdere veteranen de eeuwige rust hebben gevonden, zoals het Militair Ereveld Grebbeberg. De drie zoons van Johannes en Elisabeth zijn inmiddels overleden. Nabestaanden willen het liefst dat het echtpaar Klink samen in één graf blijft en ook het liefst in Nijverdal.De beheerder van de begraafplaats, Bennie Galgenbeld, deelt die wens. Opdat het verhaal en de historie behouden blijven voor het dorp. 15 juni van dit jaar worden Johannes en zijn vrouw opgegraven door een forensisch team van Defensie. In afwachting van de ceremonie worden zij tijdelijk overgebracht naar de Bergings- en Identificatiedienst Koninklijke Landmacht (BIDKL) in Soesterberg. Daar worden beiden in hun laatste kisten gelegd. Maandag 3 augustus wordt Elisabeth ten grave gebracht.Vierde en laatste begrafenisVoor Johannes Klink wordt dit zijn vierde en laatste uitvaart. Ditmaal met militaire eer. Hierbij is Defensie aanwezig met onder meer vier dragers, een aalmoezenier en Henk Morsink, generaal-majoor van de Koninklijke Landmacht en voormalig raadslid van Hellendoorn.Ook burgemeester Jorrit Eijbersen van Hellendoorn is bij de bijzondere ceremonie aanwezig om de oorlogsveteraan zijn laatste eer te bewijzen, in het bijzijn van de nabestaanden.OpaEen van hen is Harold Klink (59). De kleinzoon van Johannes en Elisabeth is in vol ornaat aanwezig bij de uitvaart van zijn grootouders. Hij noemt de plechtigheid 'een mooi en bijzonder eerbetoon'. Want als een van de weinige nazaten is Harold zelf ook militair, al veertig jaar, bij de Koninklijke Landmacht in Utrecht. En dat is niet de enige overeenkomst met 'opa'. "Ik ben zelfs naar hem vernoemd", vertelt hij. "Mijn volledige naam is Johannes Hendrikus Harold Klink."Gesloten boekToch treedt hij niet bewust in de voetsporen van zijn verongelukte grootvader. "Al sluimerde diens geschiedenis altijd op de achtergrond", zegt hij. "Terwijl mijn oma er de rest van haar leven nooit meer over sprak. Voor haar was de dood van haar man een gesloten boek."Maar bij hun kinderen nemen de vragen over hun vader en het verleden steeds meer toe. Een van de zoons probeert via Defensie om meer te weten te komen. Onder meer hoe zijn moeder het voor elkaar kreeg dat haar gesneuvelde echtgenoot al binnen tien dagen wordt gerepatrieerd naar Nijverdal om daar te worden begraven. Dat is volgens haar kleinzoon nog steeds een groot vraagteken.OorlogsherinneringskruisHarold: "Mijn vader vertelde weleens dat er vanuit Defensie persoonlijke spullen van opa waren gebracht. Die zou oma gelijk weggegooid hebben. Ze wilde er niets meer mee te maken hebben. De vraag was alleen of hij ook een medaille had ontvangen, een zogeheten Herinneringskruis."Harold informeert bij Defensie en regelt ondertussen achter de schermen van alles. En in 2019, op de tachtigste verjaardag van zijn eigen vader, ontvangt de jarige voor zíjn vader postuum een medaille met een oorkonde; het oorlogsherinneringskruis.Een paar jaar later overlijdt de vader van Harold.Eeuwige rust, blijvend herinnerdMaar liefst 86 jaar na het vreselijke ongeluk en drie begrafenissen verder, hebben ook opa en oma Klink sinds deze week eindelijk samen de eeuwige rust gevonden. Bovendien, nu de grafrechten zijn geschonken aan de Oorlogsgravenstichting, blijft de historie ook in Nijverdal. Die wordt binnenkort op een informatiebord op het kerkhof geplaatst.Zo blijven ook de herinneringen aan Johannes Klink, de heldhaftige militair die al na twee dagen bij een noodlottig ongeval zijn leven verloor in de strijd voor zijn vaderland , voor altijd in leven. 86 jaar nadat hij voor het vaderland sneuvelde, krijgt Nijverdaller militaire uitvaart(opent in nieuw venster)