„Je feliciteert mij niet, je feliciteert mijn man niet, dus. Ik ga jou ook niet feliciteren”, zegt Karin. „Oehhh”, zegt presentator Bert van Leeuwen. Voor het eerst in veertig jaar trekt Karin een grens. Schoondochter Priscilla feliciteerde haar nooit en daar was Karin nu echt klaar mee. De uitkomst: Karin heeft haar zoon Robin en kleinkind al anderhalf jaar niet gezien.
Man René wil de ruzie tussen zijn vrouw en zoon oplossen. Dus schakelde hij de hulp in van Het Familiediner (EO). Karin weet van niks. „En die verwacht dit ook niet van mij”, zegt René. „Dit is uit m’n comfortzone.” Hij gunt haar dat contact weer, Karin is namelijk „een moordwijf”. De eer aan Bert om iedereen weer bij elkaar te brengen. René denkt dat de actie 95 procent kans van slagen heeft.
Karin doet open: „Ik weet wie jij bent, jij bent Bert van Leeuwen”. Ze weet ook al dat hij haar een cadeau gaat geven. Ze weet ook al wat het is, een bordspel. Ze weet ook al waar het over gaat: „M’n zoon”. Karin doet mee, op naar Purmerend, naar Robin en Priscilla.
Priscilla weet ook wie Bert is en heeft absoluut geen interesse. Ze duikt weg achter de deur en Robin komt naar buiten. „Je bent wel met je bek op tv, nou hè”, brult Priscilla. Robin kijkt geen tv, kent Bert niet en maakt dus gewoon dat cadeau open. Het verhaal van Karin klopt, het begon bij de uitgebleven felicitatie. Terwijl Robin nog braaf was wezen gourmetten met Kerst, iets waar hij een hekel aan heeft en dat weet zijn moeder. Ze had toch op z’n minst hém kunnen feliciteren met Priscilla?
