Uit haar ontblote tiet knijpt performancekunstenaar Merante moedermelk in een schelp. Speels giet ze het in de open monden van aanstaande ouders Pascal en Janna. Het is hun laatste voorbereiding op de bevalling, over acht dagen verwachten ze zoon Sammie. De Pufclub (KRO-NRCV) volgt vijf stellen in hun zwangerschap. Janna en Pascal zijn volgens de voice-over „spiritueel ingesteld”. Het woord bevalling willen ze liever niet gebruiken. Dat „voelt zo zwaar”. Zij zeggen liever geboorte. Het woord pijn gebruiken ze ook niet, leggen ze liggend op een yogamat uit. De geboorte is voor hen een reis. Maar die reis moet wel thuis gebeuren, met een zoutlamp, in een bad, met muziek en de bedoeling is ook dat de placenta nog tien dagen aan de baby blijft hangen. Dat heet een lotusgeboorte. De navelstreng „zo flats” doorknippen voelt voor Pascal onlogisch.
Volgens Pascal is het leven maakbaar. Dat wil hij ook echt aan zoon Sammie meegeven: maak er iets moois van. Drink melk uit de tieten van een vreemde vrouw, bijvoorbeeld. Tien dagen na de uitgerekende datum zit Sammie nog in de buik van Janna. Als Sammie er over vier dagen nog steeds niet is moeten ze „helaas” naar het ziekenhuis. Ondertussen is Janna wel al gestript, een ingreep in het ziekenhuis om de bevalling op gang te brengen, maar dat telt niet. De lotusgeboorte is nog in zicht. Na twintig uur weeën gaan ze toch maar naar het ziekenhuis. Pijnstilling? Nee, dat voelt als falen voor Janna.
